Dichter en filosoof Lieke Marsman: 'Ik ga alsnog dood, dat weet ik ook wel, maar wél op mijn manier'

In dit artikel:

Lieke Marsman, een 34-jarige filosoof, schrijver en dichter, leeft met een ongeneeslijke vorm van kraakbeenkanker. Na zeven jaar van behandelingen en ingrepen, waarin artsen haar vaak ontmoedigden om nieuwe opties te verkennen, begint ze binnenkort aan een klinisch onderzoek. Dit wordt haar derde studie en is mogelijk gemaakt doordat ze het DNA van haar tumor heeft laten testen, wat een specifieke mutatie aantoonde die nodig is voor deelname aan de nieuwe behandeling.

In haar boek "Op een andere planeet kunnen ze me redden" uit ze haar frustraties over de weerzin van artsen om creatief te denken in behandelopties. Marsman benadrukt dat zij wél waardevolle momenten van leven ervaart door met haar ziekte te vechten, ondanks dat ze ook begrijpt dat de dood onvermijdelijk is. Ze heeft haar rol als actieve patiënt omarmd en pleit voor het recht om nieuwe en alternatieve therapieën te verkennen, zelfs als dat risico's met zich meebrengt.

De verandering in haar wereldbeeld, vooral na ervaringen van eenzaamheid en verlies, heeft geleid tot een grotere openheid voor het bovennatuurlijke en zelfs voor het bestaan van buitenaards leven. Deze overtuigingen dienen als een vorm van hoop en escapisme in haar leven met ziekte. Marsman verwerpt de opvatting dat mensen zich moeten neerleggen bij hun lot en stelt dat het leven, vol onzekerheden, de moeite waard is te leven. Haar verhaal is een pleidooi voor persoonlijke keuzes binnen de gezondheidszorg en het verlies van stigma's rond het verlangen naar leven en creativiteit in de strijd tegen ziekte.