Diane Keaton (1946-2025) was een veelzijdige actrice en een stijlicoon
In dit artikel:
Actrice en stijlicoon Diane Keaton is zaterdag op 79‑jarige leeftijd in Los Angeles overleden. Keaton, geboren als Diane Hall in 1946, werd wereldberoemd door rollen in zowel drama als komedie en blijft vooral verbonden met haar doorbraak in The Godfather (1972) en haar Oscar voor beste actrice voor Annie Hall (1978).
Haar carrière begon op toneel en Broadway — ze werd al vroeg opgemerkt in Play It Again, Sam en kreeg een Tony‑nominatie — waarna ze uitgroeide tot een vaste waarde in films van Woody Allen (Sleeper, Love and Death, Manhattan, Interiors). De door Allen geschreven Annie Hall verankerde niet alleen haar filmstatus maar ook een kenmerkende look: oversized colberts, overhemden, giletjes, stropdassen, coltruien, pantalons en hoeden, een mannelijk geënsceneerd ‘kostuum’ dat mode en persoonlijkheid samensmeedde. Vogue noemde haar meteen een stijlicoon bij het nieuws van haar overlijden. In andere rollen — van The First Wives Club tot Something’s Gotta Give — speelde ze haar zelfspot en eigen stijl vaak in de verf; haar personage in Something’s Gotta Give verklaart droogjes: “I’m just a turtleneck kinda girl.”
Keaton combineerde komisch talent met serieus acteervakmanschap, met nominaties voor meerdere Oscars en Golden Globes en uiteenlopende rollen naast collega’s als Al Pacino (met wie ze ook een relatie had) en Sissy Spacek. Ze regisseerde films en documentaires (onder meer Heaven en Hanging Up), produceerde, sprak stemmen in (moeder van Dory in Finding Dory), fotografeerde en schreef memoires (Then Again, 2011). Privé bleef ze bewust ongehuwd en was moeder van twee geadopteerde kinderen.
Haar steun aan Woody Allen bleef ook na de beschuldigingen tegen hem opvallend; Keaton stond lang aan zijn kant. Collega’s reageerden ontroerd: Bette Midler noemde haar “briljant, prachtig en buitengewoon,” en Jane Fonda prees zowel haar giechel als haar veelzijdigheid. Online nam de bewondering al snel vorm aan in memes met haar afstandelijke Annie Hall-rijm: “Ah well, ladida. Ladida.”
Keatons nalatenschap is dubbel: een rijk filmportfolio en een blijvende invloed op zowel mode als de manier waarop vrouwelijkheid en humor op het witte doek kunnen samenkomen.