Diane (39) neemt paard Finley mee naar cliënten in Emmen. 'Waarom ook niet?'

vrijdag, 13 maart 2026 (11:28) - Dagblad van het Noorden

In dit artikel:

Diane Baas (39), huishoudelijke hulp uit Emmen, verraste onlangs meerdere cliënten door haar paard Finley mee te nemen tijdens huisbezoeken. Op een miezerige dag parkeerde ze haar bestelbus met paardentrailer aan de E. van Drielstraat in Emmermeer; Finley, een rustige ruin, stapte vervolgens kalm naar buiten en maakte bij verschillende adressen indruk.

Het idee ontstond tijdens gewone gesprekken met cliënten. Diane bezoekt al vijf à zes jaar ouderen en heeft in vier werkdagen ongeveer elf afspraken. Terwijl mensen haar verhalen vertelden over vroeger en zij vertelde over haar eigen leven, kwam het onderwerp paard vanzelf ter sprake. Veel cliënten reageerden enthousiast, dus besloot ze het eens uit te proberen.

De eerste stop was bij Zorka Dimitrijevic (78). Zij groeide op in Servië waar ook paarden aanwezig waren; het onverwachte bezoek bracht herinneringen en emotie naar boven. Zorka, die eerder dertig jaar in de verpleging werkte en als tolk en vrijwilliger actief was in Emmen, zei dat het bezoek voor haar het mooiste verjaardagscadeau was. Ze had Finley alleen van foto’s gekend en kon nu het dier aanraken en bekijken.

Later bezochten Diane en Finley woonzorglocatie Heidehiem, waar Bennie Olde Benneker (86) hen al met zijn rollator tegemoet kwam. Ook hij was diep onder de indruk: als jongen groeide hij op tussen zware Belgische trekpaarden, maar als oudere zag hij paarden vooral nog op televisie. Het hoofdstel van Finley, met kleine steentjes erin, trok de aandacht; Diane rijdt ook wedstrijden en noemt haar hoofdstel met een glimlach ‘bling-bling’.

Achtergrondinformatie uit het gesprek: Diane werkte jarenlang in de horeca, onder andere bij De Giraffe en Wildlands, maar stopte door lichamelijke klachten tijdens haar derde zwangerschap. Via via kwam ze in het huishouden terecht en vindt het werk plezierig; ze ervaart ouderen als “superlieve mensen” en leert van hun behoefte aan zelfstandigheid. Dimitrijevic, die op 10 maart 1969 naar Nederland kwam om in een kousenfabriek te werken en uiteindelijk hier een nieuw leven opbouwde, omschrijft haar identiteit als een mix van Servische wortels en Nederlandse ‘boomstam’.

Het initiatief heeft voor beide kanten waarde: het roept herinneringen op, zorgt voor emotionele warmte en doorbreekt de dagelijkse routine van huisbezoeken en zorginstellingen. Diane zegt dat ze dit soort bijzondere visites zeker wil herhalen als het weer beter wordt.

Korte context: contact met dieren kan bij ouderen vaak leiden tot ontspanning, herinneringen en sociale interactie; dit bezoek is een voorbeeld van een laagdrempelige manier om dat te bieden zonder formele therapie.