Deur van gesloten afdeling openen: de wil is er, de praktijk is weerbarstig

In dit artikel:

Verpleeghuizen Maranatha in Rijssen en Elim in Barneveld hanteren verschillende benaderingen rondom de zorg voor mensen met dementie, met een focus op de balans tussen vrijheid en veiligheid. Maranatha heeft onlangs de deuren geopend voor bewoners, wat mogelijk is gemaakt door de Wet zorg en dwang (WZD) die onvrijwillige zorg alleen toestaat wanneer er gevaar is. De manager, Jan Willem den Hartogh, introduceerde een systeem van leefcirkels, waarbij bewoners meer bewegingsvrijheid krijgen binnen een veilige omgeving, ondersteund door sensoren en aangepaste infrastructuur.

Desondanks waren er aanvankelijke zorgen onder het personeel over mogelijke gevaren, maar de praktijk heeft aangetoond dat bewoners minder onrust ervaren en zelfs beter presteren op gezondheidsaspecten bij meer vrijheid. Onderzoek wijst uit dat deze aanpak positieve effecten heeft op de kwaliteit van leven van dementerenden.

In tegenstelling tot Maranatha, is Elim nog bezig met voorbereidingen voor een opendeurenbeleid en mist het de technologische aanpassingen van sensoren. Hier worstelen zorgverleners nog met de vraagstukken rondom de gesloten afdelingen, waar bewoners zich soms gefrustreerd voelen. Dit illustreert de variëteit in benaderingen binnen de zorg voor dementerenden in Nederland, waarbij het streven naar meer vrijheid steeds relevanter wordt.