Democratie is prachtig, tot de kiezer verkeerd stemt

In dit artikel:

De auteur opent met een citaat van Frans Timmermans uit 2015 over angst als politiek instrument en gebruikt dat als kader voor de verkiezingen in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt. Volgens peilingen staat de AfD daar op minstens 40 procent, terwijl de gevestigde partijen ver achterblijven. De partij profileert zich als anti-establishment en tegen het beleid van de voormalige Ampelcoalitie, met migratie, veiligheid, economie en nationale identiteit als belangrijkste thema’s.

De sterke positie van de AfD schrijft de auteur vooral toe aan de Duitse economische problemen. Honderdduizenden banen zouden verdwijnen en veel bedrijven hun deuren sluiten. Volgens de tekst zijn hoge energieprijzen, klimaatbeleid en de druk om de auto-industrie snel te verduurzamen belangrijke oorzaken. De gevestigde politiek zou daardoor het vertrouwen van kiezers verliezen. De AfD belooft onder meer de instroom van asielzoekers, klimaatuitgaven en bureaucratie terug te dringen.

Vervolgens betoogt de auteur dat de Duitse regering angst inzet om haar positie te behouden. Rusland zou na incidenten, zoals gemelde drones bij Leipzig en mogelijke sabotage met vuurpijlen in Brandenburg, zonder openbaar gemaakt bewijs als schuldige worden aangewezen. Bondskanselier Friedrich Merz spreekt volgens de tekst over Russische ‘hybride’ aanvallen, hoewel hij zegt dat Duitsland niet in oorlog is met Rusland. De regering sloot daarop het Russische consulaat in Bonn en het Ruslandhuis in Berlijn.

De auteur plaatst die beschuldigingen tegenover het Duitse onderzoek naar de explosies bij de Nord Stream-pijpleidingen, waarbij Oekraïense betrokkenheid volgens de tekst waarschijnlijker is gebleken dan Russische betrokkenheid. Ook bekritiseert hij de eensgezinde reacties van andere EU-landen op de gebeurtenissen in Leipzig. Hij suggereert dat incidenten worden aangegrepen om de oppositie te verzwakken en eventueel een noodtoestand te rechtvaardigen, waardoor verkiezingen kunnen worden uitgesteld en protesten en persvrijheid beperkt. Het stuk eindigt met de stelling dat democratie door politici wordt gewaardeerd zolang kiezers geen ongewenste keuze maken. De meeste beweringen over sabotage, Russische betrokkenheid en een mogelijk plan voor een noodtoestand worden in het artikel niet met openbaar bewijs onderbouwd.