Democratie buitenspel: Kartelpartijen in Rotterdam en Den Haag boycotten FVD nu al op basis van media-hetze
In dit artikel:
In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart hekelt de auteur een gecoördineerde boycot van Forum voor Democratie (FVD) in meerdere grote steden. Volgens het artikel hebben partijen in Rotterdam, Nijmegen en vooral Den Haag aangekondigd FVD uit te sluiten van samenwerking nadat de Volkskrant een stuk publiceerde waarin (oud-)FVD-candidaten worden gelinkt aan extreemrechtse groepen, de NVU, de Geuzenbond en verontrustende appberichten uit 2020 waarin lof voor bijvoorbeeld Breivik zou zijn geuit. De krant zou die week een dag van tevoren met onthullingen zijn gekomen; kort daarna riepen de gevestigde partijen op tot uitsluiting.
De schrijver noemt dit een voorspelbaar patroon: eerst media-aandacht met beschuldigingen, daarna éénstemmige afkeuring en een verzoek om maatregelen tegen FVD. Daarmee zou het politieke midden- en linksblok de kiezer willen ontmoedigen door vooraf samenwerking uit te sluiten — wat de auteur ziet als kiezersbedrog en intimidatie. In Den Haag tekenden negen partijen een gezamenlijke verklaring om deelname van FVD "ten zeerste af te keuren" en samenwerking te weigeren; Hart voor Den Haag en de lokale PVV, onder meer Richard de Mos, weigerden die verklaring te ondertekenen en worden door de auteur geprezen omdat ze volgens hem nog wel in de kiezer geloven en niemand op voorhand uitsluiten.
Het betoog benadrukt dat FVD herhaaldelijk afstand zou hebben genomen van geweld, en verwerpt wat de auteur ziet als guilt-by-association: oude appjes of jeugdige betrokkenheid bij dubieuze groepen zouden niet mogen leiden tot blijvende paria-status. Tegelijkertijd beschuldigt de auteur andere partijen van hypocrisie; als dezelfde maatstaven op links of liberaal zouden worden toegepast, zouden veel kandidaten daarvan ook in politieke problemen komen. De boycot wordt in het stuk afgeschilderd als een moderne cordon sanitaire — een georganiseerd afschermingsmechanisme dat eerder tegen de PVV is ingezet en nu op FVD is gericht.
Als motief noemt de schrijver angst binnen het 'kartel' voor het electorale succes van FVD: volgens het artikel maken peilingen gevestigde partijen zenuwachtig omdat kiezers ontevreden zouden zijn over veiligheid, kosten van levensonderhoud en 'woke'-beleid. Omdat die partijen inhoudelijk geen weerwoord zouden hebben op FVD-standpunten over immigratie, EU-macht en culturele kwesties, grijpen ze naar morele diskwalificatie.
De oproep aan het eind is duidelijk partijdig: de auteur spoort lezers aan zich niet te laten intimideren, FVD te steunen en zich te verzetten tegen wat hij ziet als een antidemocratische poging om een oppositiepartij buiten spel te zetten.