Deel 2 van Carolina Bianchi's trilogie over seksueel geweld is verzadigd van een stil makende naargeestigheid

In dit artikel:

De Braziliaanse theatermaker Carolina Bianchi presenteert met The Brotherhood een indrukwekkende en complexe voorstelling van bijna vier uur in het Internationaal Theater Amsterdam tijdens het Holland Festival. Zelf schreef, regisseerde en speelde zij deze tweede aflevering van een trilogie, waarin zij wordt bijgestaan door acht mannen op het toneel. Bianchi verkent hierin thema’s als verkrachting, geweld tegen vrouwen en machtsmisbruik binnen de kunstwereld, mede ingegeven door haar eigen traumatische ervaring in 2012, toen zij tijdens een feestje werd gedrogeerd en verkracht.

The Brotherhood combineert een reeks groteske scènes, persoonlijke onthullingen, verwijzingen naar klassieke en moderne kunst én expliciete seksuele momenten, waaronder een opvallende darkroom-performance. Bianchi balanceert tussen kritiek op machtsstructuren en een duidelijke fascinatie voor mannenvriendschappen, die zij poëtisch omschrijft als een ‘broederschap’. Een belangrijk deel van de voorstelling bestaat uit een satirisch interview met een fictieve theaterregisseur, waarin stereotypen over seksuele relaties achter de schermen aan de kaak worden gesteld.

In de tweede helft brengen de mannen uit het gezelschap passages uit een omvangrijk, 500 pagina’s tellend script ten gehore, waarmee Bianchi haar eigen trauma’s confronteert en ook andere misstanden binnen de kunstwereld bespreekt, zoals de affaires rond Polanski en Gisèle Pelicot. Tevens keert ze zich hard tegen de Vlaamse theatermaker Jan Fabre, die bekendstaat om seksueel en psychisch misbruik van dansers.

De voorstelling eindigt met een ontroerend eerbetoon aan de Engelse toneelschrijfster Sarah Kane, die haar eigen demonen met theater probeerde te bezweren voordat ze zelfmoord pleegde. Ondanks de zwaarte van de onderwerpen sluit Bianchi het optreden lachend en verbonden af met haar ensemble, als symbool van een inclusieve broederschap waarin man, vrouw en alle tussenliggende identiteiten samenkomen. The Brotherhood is daarmee een indringende, poëtische en uitdagende confrontatie met machtsverhoudingen, trauma en solidariteit in de kunst.