De zoveelste Brusselse fopspeen: Ministers pronken met 'terugkeercentra buiten de EU' maar hebben nul locaties en nul garanties

In dit artikel:

De ministers van Nederland, Duitsland, Oostenrijk, Denemarken en Griekenland hebben vrijdag aangekondigd samen een kopgroep te vormen voor de ontwikkeling van terugkeercentra buiten de Europese Unie. Zij willen vóór het einde van dit jaar afspraken maken over zulke centra voor afgewezen asielzoekers.

Volgens het artikel is dit echter geen nieuwe stap. Uit parlementaire stukken zou blijken dat de vijf landen al sinds mei vorig jaar over hetzelfde plan overleggen. Tot dusver zijn er volgens de auteur geen centra geopend en is er niemand vanuit de EU naar een dergelijke locatie overgebracht. De aangekondigde samenwerking wordt daarom afgeschilderd als een politieke en communicatieve poging om daadkracht uit te stralen terwijl de migratieproblematiek voortduurt.

De schrijver verwijt het kabinet bovendien dat het de aandacht afleidt van het volgens hem falende Nederlandse terugkeerbeleid. In zijn visie krijgen mensen van wie de asielaanvraag definitief is afgewezen te veel mogelijkheden om procedures voort te zetten of vertrek uit te stellen. Hij bepleit een veel striktere uitvoering van bestaande regels: afgewezen asielzoekers zouden na een definitieve beslissing moeten vertrekken en, bij weigering, in vreemdelingendetentie moeten worden geplaatst en uitgezet.

Ook buitenlandse terugkeercentra worden kritisch benaderd. Volgens de auteur kunnen dergelijke projecten veel geld kosten en maken ze Europese landen afhankelijk van regimes die financiële steun kunnen gebruiken om druk uit te oefenen. Hij ziet daarom meer in directe handhaving van Nederlandse wetten en grensbewaking dan in nieuwe Europese overlegstructuren of afspraken met landen buiten de EU.

Het stuk heeft een uitgesproken rechts-politieke en opiniërende toon. Naast kritiek op de ministers en de gevestigde media bevat het meerdere oproepen om de publicatie financieel te steunen en zich op de nieuwsbrief te abonneren. De centrale boodschap is dat de aangekondigde terugkeerhubs voorlopig vooral een voornemen zijn en geen aantoonbaar resultaat.