De zaterdag van Martha Groothedde: uit de Bijbel vertellen op het kinderappel

In dit artikel:

Martha Groothedde uit Kampen vertelt hoe haar zaterdagen gevuld zijn met vaste rituelen, religieuze betrokkenheid en nieuw verworven terughoudendheid op sociale media door de oorlog in Israël. Deze zaterdag rijdt zij met haar man Albert en hun jongste zoon naar Sliedrecht voor een kinderbijeenkomst van het Landelijk Contact Jeugdwerk (LCJ), waar ze in een kerk het bijbelverhaal van de wonderbare visvangst vertelt — een vertelling die ze steeds weer verdiept en iets anders neerzet dan bij eerdere optredens in Urk. De quiz die ze meeneemt is onveranderd; in Urk herkenden kinderen haar en haar gezin van De Verkenners-filmpjes.

Haar zaterdagochtend bestaat uit fietstochten naar de bibliotheek en de markt; ze zoekt boeken voor het hele gezin en koopt broodjes en kaas, waarna het gezin ’s avonds samen eet en de patatpan aan gaat. Groothedde benadrukt dat ze probeert minder altijd bezig te zijn en vooral beschikbaar te zijn als de kinderen thuis zijn.

De oorlog in Israël heeft haar online gedrag veranderd: ze is terughoudend met het delen van meningen en beperkt haar tijd op Instagram tot een halfuur per dag, waarin ze wel vrienden in Israël volgt. Het laatste boek dat haar bijbleef is Duur betaald van Joseph Fadelle, het levensverhaal van een Irakees die onder Saddam Hussein tot het christendom kwam — een proces dat volgens haar opvallend begon met een droom en diepgaande lezing van de Koran.

Privégesprekken, zoals die met twee schoonzussen over hoe je pubers bij de kerk houdt, dienen haar als spiegel; ook op haar werk, de Groen van Prinstererschool, ervaart ze openheid. Rust vindt ze vooral buiten: een stoel bij de voordeur, een pad in het nabijgelegen natuurgebied Reeve en een afgelegen betonnen bankje bij het water waar ze in stilte zoekt naar verbinding met God.