De wereld draait maar om twee zaken: geld en macht

In dit artikel:

De auteur schetst een zeer kritisch en polemisch beeld van de politiek, overheid, media en verschillende economische sectoren. Volgens hem worden cruciale maatschappelijke beslissingen bepaald door ngo’s en machtige industrieën, terwijl politici vooral uitblinken in welsprekendheid en volgzaamheid, maar inhoudelijk incompetent zijn.

In de gezondheidszorg ziet de auteur de invloed van de farmaceutische industrie als overheersend. Huisartsen zouden vooral symptomen bestrijden met medicijnen, terwijl alternatieve of traditionele geneeswijzen, zoals de Chinese geneeskunde, volgens hem zonder voldoende onderzoek als kwakzalverij worden afgedaan. De coronacrisis wordt aangehaald als voorbeeld van politieke communicatie die de belangen van de farmasector zou hebben gediend.

Ook het militair-industrieel complex krijgt zware kritiek. De auteur stelt dat oorlogen en vijandbeelden miljarden opleveren voor de wapenindustrie, terwijl gewone burgers en vooral mensen uit lagere sociaaleconomische groepen de kosten en risico’s dragen. Wie zich tegen oorlog uitspreekt, zou volgens hem als naïef of landverrader worden weggezet.

Verder beschrijft hij de economie als een schuldenstelsel waarin banken geld creëren en burgers jarenlang rente en aflossingen betalen. Politici zouden banken na mismanagement met publiek geld redden. De klimaatpolitiek noemt hij eveneens een verdienmodel: volgens hem worden belastingen en investeringen gerechtvaardigd met overdreven of misleidende claims over de invloed van CO2 op het klimaat. Ook het asielbeleid zou zijn uitgegroeid tot een lucratieve industrie, terwijl kritiek daarop wordt genegeerd of bestraft.

De overheid zou zich volgens de auteur hebben ontwikkeld van dienst aan de samenleving tot een uitdijend bureaucratisch apparaat dat steeds meer regels en ambtenaren voortbrengt. Tekorten worden volgens hem afgewenteld op burgers in plaats van dat de overheid haar eigen uitgaven kritisch bekijkt.

Tot slot verwijt de auteur de gesubsidieerde mainstreammedia dat zij politieke boodschappen kritiekloos herhalen, relevante informatie achterhouden en afwijkende meningen als desinformatie behandelen. Zijn conclusie is dat geld en macht de belangrijkste drijfveren achter de huidige samenleving vormen.