De War on Terror is een oorlog tegen de rechtsorde

In dit artikel:

Vlak voor de 25-jarige herdenking van 9/11 zijn de bekentenissen van Khalid Sheikh Mohammed ongeldig verklaard. De militaire rechtbank oordeelde dat het belangrijkste bewijs tegen de vermeende organisator van de aanslagen onrechtmatig was verkregen, nadat hij jarenlang was gemarteld in Amerikaanse geheime detentiecentra en Guantánamo Bay.

De zaak illustreert volgens de auteur hoe de Verenigde Staten en bondgenoten tijdens de War on Terror structureel het internationale recht en de mensenrechten schonden. VN-rapporteur Ben Saul stelt dat foltering en andere misstanden geen incidenten van enkele individuen waren, maar onderdeel van beleid op het hoogste niveau. Guantánamo Bay werd het duidelijkste symbool daarvan: honderden gevangenen zaten er zonder formele aanklacht vast, onder wie Mohamedou Ould Slahi, die veertien jaar zonder proces werd vastgehouden.

President Obama noemde het kamp een mislukking, maar slaagde er door congresverzet niet in het te sluiten. Zijn dronecampagne in Pakistan en Jemen betekende bovendien geen fundamentele breuk met de War on Terror en kostte veel burgers het leven zonder juridische verantwoording.

Onder president Trump is het mandaat verder opgerekt. De VS bestempelen vermeende drugssmokkelaars als ‘narco-terroristen’ en vallen hen op zee aan. Ook binnen de Amerikaanse grenzen werkt de na 9/11 uitgebreide nationaleveiligheidswetgeving door in het harde optreden van onder meer Border Patrol en ICE. Daarmee is de War on Terror volgens de auteur niet verdwenen, maar naar huis teruggekeerd. Congreslid Barbara Lee waarschuwde daar al direct na 9/11 voor.