De waarheid zal zich altijd laten zien vanuit eenvoud
In dit artikel:
Peter Toonen (1958) publiceert zijn tiende boek, Naar een Open Circel, als antwoord op zijn eerdere Opgesloten in een Piramide. Waar die eerdere uitgave de geschiedenis van een top-downsysteem beschrijft dat de mensheid gevangen houdt, biedt het nieuwe boek handvatten om eruit te ontsnappen. Toonen onderzoekt in hoeverre werkelijkheid en waarheid worden vervormd door desinformatie en machtige, verborgen invloeden, en welke rol ons DNA daarbij kan spelen.
Toonen is bekend geworden door zijn werk over de Maya-cultuur en de Mayakalenders. Hij trad in aanloop naar 21 december 2012 vaak op in de media om apocalyptische interpretaties te nuanceren: volgens hem markeerde die datum juist het begin van een nieuw tijdperk, een periode waarin mensen zich moeten losmaken van een technocratische Matrix. In Naar een Open Circel legt hij sterk de nadruk op de wederverbinding met de natuur en op de wijsheid van inheemse volken als sleutel om die bevrijding te realiseren.
Een belangrijk element in het boek is Toonens ontmoeting met de Kogi-indianen uit Colombia. Zij zouden volgens hem gezonden zijn om hun kennis te delen met “oude wijze zielen” in de Lage Landen; Nederland zou vanwege een specifieke genetische en culturele geschiedenis een bijzondere rol op het wereldtoneel vervullen. De Kogi zouden hebben gezegd dat in Nederland oude wijsheid extra hard wordt onderdrukt en dat hier sterke mediakrachten en technologische verstikkingen (zoals wifi en 5G volgens Toonen) werkzaam zijn. Tegelijkertijd menen zij dat juist hier de “deken” van desinformatie vroeg of laat zal openscheuren, waardoor wedergeboorte mogelijk wordt.
Persoonlijke ervaringen vormen de voedingsbodem van Toonens denken. Een bijna-doodervaring op vijfjarige leeftijd en latere experimenten met intuïtieve ontwikkeling leidden hem naar ervaringen met hogere frequenties en ‘plantengeesten’. Tijdens een veldexperiment op de Veluwe zegt hij contact te hebben gekregen met een etherisch veld en met wezens die informeerden over plantensystemen en hun communicatie via vibratievelden. Die ervaringen brachten hem bij de vraag naar de betekenis van DNA: Toonen beschrijft DNA als een programmeerbaar bio-computersysteem dat informatie via fotonen (lichtdeeltjes) kan ontvangen en uitzenden. Hij combineert dit met verwijzingen naar onderzoekers als Bruce Lipton en Rupert Sheldrake om te stellen dat gedachten, morfische velden en intenties invloed kunnen hebben op het DNA en daarmee op zelfbeschikking en gezondheid.
Praktisch werkt Toonen – samen met de Nederlandse celbioloog Saskia Bosman in het verleden – met geleide meditaties en workshops om DNA te ‘helpen genezen’. Hij wijst op het psychologische principe dat herhaling overtuigingen instelt (politici en media maken daar gebruik van) en stelt dat dezelfde techniek ingezet kan worden om affirmaties en intenties te gebruiken als instrument voor positieve DNA-programmering. Centraal in zijn boodschap staat het leven vanuit het hart in plaats van louter vanuit het rationele brein: het hart genereert volgens hem een groter energieveld dan het brein en is de bron van wat hij samenvat als de drie L’s: Leven, Liefde en Licht.
Toonen bekritiseert ook de geschiedenis van tegenbewegingen die volgens hem gekaapt werden: de jaren ’60-beweging en de latere new-age stromingen zouden, ook al begonnen uit verlangen naar vrijheid, al snel nieuwe vormen van controle en hiërarchie hebben opgeleverd. Hij waarschuwt dat ideologieën—van religie tot new age of woke—snel tot nieuwe machtsstructuren kunnen verworden. Als tegenmodel pleit hij voor horizontale, lokale samenlevingsvormen waar macht wisselt en corruptie minder kans krijgt; hij vergelijkt dit met natuurlijke, seizoensgebonden leiderschap dat hij in dierenkuddes ziet.
Het boek bevat een brede mix van spirituele ervaringen, kritiek op globalistische instituties (waaronder verwijzingen naar Nederland als proeftuin voor het World Economic Forum), ecologische en genetische ideeën, en praktische suggesties voor collectieve vernieuwing: het terugwinnen van autonomie door bottom-up-organisatie, herstel van verbinding met de natuur en het gebruik van hartgestuurde intenties. De titel Naar een Open Circel verwijst volgens Toonen naar een paradox: een cirkel die zich opent, een beeld voor een samenleving die gesloten structuren loslaat en zich naar meer openheid en gelijkwaardigheid keert.
Contextnota: sommige genoemde wetenschappers en concepten (bijv. Lipton’s epigenetische ideeën en Sheldrake’s morfische velden) staan buiten de consensus van de gevestigde wetenschap en zijn controversieel. Toonen positioneert zijn werk vooral als synthese van persoonlijke ervaring, esoterische tradities en interpretaties van wetenschappelijke bevindingen, gericht op het ontwarren van wat hij ziet als manipulatieve mechanismen en het herstellen van menselijke autonomie en verbinding met de natuur.