'De vriendin van mijn zoon moet per se mee op vakantie, maar ze past niet bij ons gezin'

In dit artikel:

Een moeder uit een hoogopgeleid gezin ergert zich aan de vriendin van haar 19-jarige zoon, die zij als onbeleefd, luidruchtig en slecht opgevoed ervaart. De jongen wil zijn vriendin, die sinds oktober met hem samen is en fulltime in een kledingzaak werkt, meenemen op de jaarlijkse vakantie naar Toscane. Zijn moeder vreest twee weken lang irritatie aan tafel en botsende leefstijlen: zij houdt van wandelen en musea, terwijl de vriendin volgens haar liever shopt en bij het zwembad ligt.

De vrouw zegt zich te schamen voor haar eigen oordeel, omdat ze vroeger neerkeken op ouders die een partner van hun kind afkeurden. Toch merkt ze dat ze de vriendin afzet tegen haar eigen normen van fatsoen, gesprek en opvoeding. Haar man vindt dat ze de jonge vrouw langs een verkeerde meetlat beoordeelt en dat het om een verschil in milieu en leeftijd gaat. Zelf voelt de moeder vooral dat zij haar irritatie moet inslikken, terwijl de vriendin onverstoorbaar zichzelf blijft.

Achter haar weerstand schuilt ook angst dat de relatie niet tijdelijk is. De moeder vraagt zich af of ze haar vakantie moet laten beïnvloeden door de verliefdheid van haar zoon, maar ook of haar afwijzing iets zegt over haar eigen grenzen als ouder.