De tussentijdse verkiezingen lijken het begin van het einde voor Trump

In dit artikel:

De Amerikaanse Democraten lijken bij de tussentijdse verkiezingen van november 2026 de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden te kunnen veroveren. Ook in de Senaat maken zij kans op winst. De verkiezingen gelden als een oordeel over president Donald Trump, wiens Republikeinse Partij momenteel beide kamers van het Congres controleert. Zijn populariteit is in zijn tweede ambtstermijn uitzonderlijk laag, vergelijkbaar met die van Richard Nixon kort voor diens aftreden in 1974.

Trump heeft verkiezingsfraude en manipulatie al jaren tot een centraal onderdeel van zijn politieke boodschap gemaakt. Na zijn overwinning in 2016 beweerde hij zonder bewijs dat miljoenen mensen illegaal op Hillary Clinton hadden gestemd. Na zijn nederlaag tegen Joe Biden in 2020 verspreidde hij opnieuw fraudeclaims en moedigde hij zijn aanhangers aan het Capitool te bestormen. Ook na zijn overwinning op Kamala Harris in 2024 stelde hij dat de Democraten zijn zege alleen hadden erkend omdat die niet meer te manipuleren was.

Hoewel Trump opnieuw beweert dat verkiezingen worden bedreigd door onder meer buitenlandse inmenging, heeft hij weinig gedaan om de Republikeinse kansen bij de komende verkiezingen te vergroten. Hij steunt vooral kandidaten die hem persoonlijk trouw zijn, ook wanneer meer onafhankelijke Republikeinen een grotere kans zouden hebben om Democratische uitdagers te verslaan. Daarnaast brengt hij partijleiders in het Congres geregeld in problemen met impopulaire voorstellen en heeft hij geprobeerd het zomerreces te verkorten, waardoor Republikeinse kandidaten minder tijd hebben om campagne te voeren.

Volgens de analyse richt Trump zich vooral op persoonlijke projecten en politieke vergelding, terwijl hij urgente problemen zoals de stijgende consumentenprijzen nauwelijks aanpakt. Een Democratische meerderheid in het Huis zou de overheidsuitgaven sterker kunnen controleren en onderzoeken naar Trump en zijn regering kunnen instellen. Zelfs een nieuwe afzettingsprocedure zou mogelijk worden. Een Democratische meerderheid in de Senaat zou bovendien Trumps benoemingen van ministers en federale rechters bemoeilijken.

Juist omdat Trump vermoedelijk weinig kans ziet om de Republikeinse meerderheden te behouden, zou hij zich volgens het artikel voorbereiden op het betwisten van de uitslag. Hij zal waarschijnlijk uitslagen in nipte races aanvechten, twijfel zaaien over stemmachines en verkiezingsmedewerkers en buitenlandse samenzweringen aanwijzen als verklaring voor een Democratische overwinning. Ook kan hij immigratieagenten naar stembureaus sturen. Daarmee zou hij het vertrouwen in de Amerikaanse democratie verder aantasten, maar de uitslag waarschijnlijk niet kunnen veranderen.

De organisatie van verkiezingen ligt volgens de Amerikaanse grondwet voornamelijk bij de afzonderlijke staten. Lokale autoriteiten tellen de stemmen en rechtbanken zullen Trumps bezwaren naar verwachting afwijzen, waarna de rechtmatige winnaars hun zetels innemen. Republikeinse politici zullen zich vervolgens moeten voorbereiden op een toekomst na Trump. Onder anderen vicepresident JD Vance en minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio kunnen zich profileren als mogelijke opvolgers, terwijl ook binnen de Democratische Partij de interne tegenstellingen weer zichtbaarder worden. De midterms vormen daarmee, ondanks mogelijk grote onrust, een keerpunt en het begin van een geleidelijke afname van Trumps politieke invloed.