De transfobe onzin van Plasterk en Omtzigt: wanneer media fungeren als platform voor verzinsels

In dit artikel:

Nederlandse media geven volgens de auteur al jaren te veel ruimte aan misinformatie over trans mensen, en columnist Ronald Plasterk speelt daarin een opvallende rol. In De Telegraaf schreef de oud-minister tussen 2022 en 2026 meerdere stukken over transzorg die volgens de auteur vol feitelijke onjuistheden zaten. Zo beweerde hij onder meer dat kinderen operaties aan hun geslachtsdelen krijgen, dat transzorg jongeren te makkelijk wordt aangeboden en dat “therapie en veel liefde” een alternatief zouden zijn. Dat laatste wordt neergezet als verkapte conversietherapie, iets wat in Nederland inmiddels strafbaar is.

De auteur beschrijft hoe Plasterk na kritiek van BOOS-presentator Tim Hofman en hoofdredacteur Marije de Roode niet op inhoud wilde ingaan, terwijl De Telegraaf zijn stukken verdedigde als onderdeel van een maatschappelijk debat. Daarna volgde opnieuw een opiniestuk waarin Plasterk kritiek op zichzelf meende te bespreken, maar volgens de auteur wederom gegevens verdraaide, onder meer door een Fins onderzoek selectief te gebruiken.

Verder wijst het stuk op bredere problemen in de media: ook NOS en Volkskrant zouden soms onkritisch berichten over besluiten rond trans sport en transzorg, zoals bij de dartsbond PDC, waar een rapport van anti-trans activist Emma Hilton centraal stond. Ook een recent opiniestuk van Pieter Omtzigt over het advies van de Gezondheidsraad krijgt kritiek: dat zou wetenschappelijke bevindingen over transzorg verkeerd voorstellen en leunen op bronnen met een anti-trans agenda. De kern van het betoog is dat kwaliteitsmedia niet moeten doen alsof desinformatie over trans mensen een neutraal debat is, maar die onwaarheden actief moeten toetsen en corrigeren.