De Third Culture Club is een tussenruimte waar niemand vraagt waar je 'écht' vandaan komt

In dit artikel:

In clubs en op festivals in Nederland groeit een scene voor jongeren en volwassenen met een gemengde achtergrond die zich niet volledig thuis voelen in één cultuur. Het artikel volgt onder meer de uitverkochte Noroez-avond in Paradiso op 8 juli 2026, waar het collectief Chamos van Shalouw Sophy en Guido van Nistelrooij Perzische, Koerdische, Arabische en elektronische muziek samenbracht. Het feest markeerde niet alleen het Perzisch-Koerdisch-Afghaanse nieuwjaar, maar viel ook samen met het einde van de ramadan, waardoor verschillende gemeenschappen tegelijk hun plek vonden op de dansvloer.

Chamos ontstond uit een vriendschap op de middelbare school in Arnhem tussen Sophy en Van Nistelrooij. Hun avonden zijn geen snelle trend, zeggen ze zelf, maar een terugkeer naar hun eigen achtergrond en gedeelde muzikale smaak. Inmiddels treden ze ook buiten Nederland op, van Londen tot Kopenhagen en eerder al in Egypte, Libanon, Canada en op veel Europese podia. Hun succes laat zien dat muziek die wortelt in de regio van herkomst juist in een clubcontext een nieuwe, brede aantrekkingskracht krijgt.

Het stuk plaatst Chamos in een grotere beweging van zogeheten third culture clubs: plekken waar mensen die tussen meerdere landen, talen en identiteiten opgroeien een eigen gemeenschap vormen. Onderzoeker Monika de Waal legt uit dat die “derde cultuur” geen vaste cultuur is, maar eerder een identiteitslaag die ontstaat uit culturele botsingen en vermenging. Volgens haar kan dat lastig zijn, maar ook kracht geven: mensen ontwikkelen vaker interculturele gevoeligheid en zoeken eerder verbindend leiderschap.

Naast Paradiso noemt het artikel meer voorbeelden, zoals Rooted Festival in Hilversum, Nawafiz in Utrecht en andere avonden waar Arabische, Afrikaanse of Zuid-Amerikaanse muziek samengaat met club- en festivalcultuur. Oprichters en bezoekers zien die plekken als een antwoord op uitsluiting en stereotypering. Ze hoeven er niet uit te leggen waar ze “echt” vandaan komen, en kunnen in plaats daarvan samen een nieuw thuis bouwen — een gevoel van “thuis zijn, buiten thuis”.