Ouders van zwemkoningin Steenbergen zagen dochter veranderen na zware periode: 'Marrit is van ver gekomen'

In dit artikel:

Marrit Steenbergen (26) sloot de EK Langebaan in Parijs af als een van de grote sterren van het toernooi. De Friezin won zes medailles: twee gouden en vier zilveren. Op de laatste dag sprak ze op een terras samen met haar ouders Cathy en Jaap, die haar vrijwel de hele week vanaf de tribune hadden gesteund.

Voor Steenbergen voelde vooral de gouden medaille op de 100 meter vrije slag bijzonder. Ze heeft zich de afgelopen jaren steeds nadrukkelijker op die afstand gericht en wilde die titel dan ook graag winnen. Haar ouders noemden daarnaast het onverwachte zilver op de 200 meter vrije slag en het zilver op de 100 meter rugslag, haar eerste EK-finale op die afstand, als hoogtepunten.

Volgens Cathy en Jaap is de grootste winst echter de ontwikkeling van hun dochter als persoon. Steenbergen spreekt inmiddels veel zelfverzekerder over haar ambities, waaronder het aanvallen van het wereldrecord. Door de focus op de 100 meter vrije slag en het loslaten van de 200 meter is ze minder vermoeid, vrolijker en mentaal sterker geworden. Zelf zegt ze dat ze sneller herstelt na een goede nachtrust en minder diep zit dan vroeger.

Die verandering is belangrijk omdat Steenbergen eerder een moeilijke periode doormaakte. Ze gold als tiener al als groot talent, maar een langdurige schouderblessure kostte haar steeds meer plezier in het zwemmen. Ze stopte tijdelijk en twijfelde of ze nog wel wilde terugkeren. Haar ouders benadrukten toen dat ze alleen moest doorgaan als ze dat zelf wilde. Zelfs een baan in een pizzeria zou voor hen prima zijn geweest als ze daar gelukkiger van werd.

Cathy vertelt dat het pijnlijk was om haar dochter ongelukkig te zien en dat ze soms hoopte dat Steenbergen zou stoppen. Jaap reed in die jaren regelmatig onverwacht van Amsterdam naar Eindhoven wanneer hij tijdens een telefoongesprek merkte dat het niet goed met haar ging. Die onvoorwaardelijke steun hielp Steenbergen, ook al zei ze dat destijds niet altijd hardop.

Nu is de zwemster gelukkiger dan ooit en is de rol van haar ouders kleiner, maar nog steeds belangrijk. Ze zoeken elkaar voor wedstrijden op de tribune en Steenbergen kan bij hen spanning en emoties kwijt. Na haar zes medailles kwam ze in de afsluitende 4x100 meter wisselslagestafette, waarin ze schoolslag zwom, met Nederland als zevende over de finish. Daarmee eindigde een voor haar onvergetelijk EK.