De stille uitholling van de allriskverzekering

In dit artikel:

Autoverzekeringen worden duurder en bieden in de praktijk steeds minder zekerheid. Vooral de gevolgen voor schadevrije jaren en de no-claimkorting veranderen in het nadeel van automobilisten. Hoewel een allriskverzekering formeel nog altijd schade aan de eigen auto dekt, kan een claim inmiddels sneller leiden tot een forse premiestijging.

Sinds 1 januari 2016 gelden landelijke regels voor schadevrije jaren. Volgens vergelijkingssite MoneyView gebruikte destijds slechts ongeveer de helft van de verzekeraars deze regels in de polisvoorwaarden. In de jaren daarna namen steeds meer verzekeraars de nieuwe systematiek over. Die pakt volgens het artikel vaak ongunstig uit voor consumenten, omdat zij na een schade meer schadevrije jaren en daarmee een groter deel van hun korting kunnen verliezen.

Een allriskverzekering dekte traditioneel onder meer schade door eigen schuld, botsingen, vandalisme, storm, brand, diefstal en ruitschade. Bij schade door eigen schuld kon de no-claim al worden verlaagd, maar schade aan de eigen auto die door een onbekende veroorzaker was veroorzaakt, werd bij veel verzekeraars tot 2025 vergoed zonder gevolgen voor de korting. Dat is veranderd. Wie bijvoorbeeld op een parkeerplaats wordt aangereden en geen getuige heeft, kan zijn schade wel vergoed krijgen, maar tegelijk een groot deel van de no-claim verliezen. Dat geldt zelfs bij relatief kleine schade, zoals een kapotte spiegel.

Ook de no-claimbeschermer verdwijnt bij steeds meer verzekeraars. Deze extra dekking maakte het mogelijk om bijvoorbeeld één schade per jaar te claimen zonder de volledige opgebouwde korting kwijt te raken. Volgens het artikel bieden nog slechts vier van de 21 verzekeraars deze optie aan. Verzekeraars verwijzen bij het schrappen naar onduidelijkheid voor klanten; critici stellen dat de regeling vooral minder aantrekkelijk is omdat verzekeraars hierdoor meer premie kunnen ontvangen.

Een belangrijke oorzaak is de toename van schadegevallen waarbij de veroorzaker doorrijdt of niet verzekerd blijkt. Bij ernstige ongevallen steeg het gemiddelde aantal doorrijders van drie per dag in 2020 naar vier per dag in 2023, bijna 1.500 gevallen per jaar. In 2022 werden bovendien ruim 44.000 aanrijdingen geregistreerd waarbij de dader doorreed of onverzekerd was. Zonder getuigen is schade dan vaak moeilijk te verhalen. Verzekeraars krijgen daardoor meer niet-verhaalbare schades en hebben hun premies en voorwaarden aangescherpt, een ontwikkeling die na het coronajaar 2020 versnelde.

Automobilisten kunnen schade proberen te voorkomen door hun auto op een beschutte plek of in een parkeergarage te zetten. Daarnaast is het verstandig verzekeraars niet alleen op premie, maar ook op dekking, voorwaarden en reputatie te vergelijken, bijvoorbeeld via de ANWB, de Consumentenbond of vergelijkingssites.