De sterke en tegelijk zwakke positie van de Amerikaanse Democraten

In dit artikel:

De Amerikaanse Democraten staan volgens recente nationale peilingen duidelijk voor op de Republikeinen in aanloop naar de tussentijdse verkiezingen van november. Afhankelijk van de peiling bedraagt hun voorsprong ongeveer acht tot twaalf procentpunten. Ook president Donald Trump is impopulair: 32 procent keurt zijn functioneren goed, tegenover 64 procent die het afkeurt. Vooral de hoge kosten van levensonderhoud, brandstofprijzen en de oorlog met Iran schaden zijn populariteit.

Toch is een Democratische overwinning allerminst zeker. De partij kampt met interne verdeeldheid over haar politieke koers, een onduidelijk imago en financiële problemen. Een invloedrijke progressieve vleugel wil vergaande hervormingen op het gebied van inkomensverdeling, gezondheidszorg, ethiek en klimaat. Gematigde Democraten vrezen echter dat zulke standpunten kiezers afstoten. Republikeinen proberen die angst te versterken door progressieve politici als communistisch af te schilderen.

De ideologische strijd leidt bovendien tot gebrekkige steun voor Democratische kandidaten. In Texas won de progressieve James Talarico de voorverkiezing voor de Senaat, maar partijgenoot Jasmine Crockett weigert gezamenlijk campagne te voeren. In Michigan versloeg de progressieve Abdul El-Sayed de gematigde Haley Stevens, terwijl prominente Democraten hem nog niet publiekelijk steunen. Omdat Michigan een belangrijke maar niet zekere Democratische staat is, kan die verdeeldheid de partij in november stemmen kosten. Binnen de partij botsen daarom twee opvattingen: progressieven eisen steun nadat zij voorverkiezingen hebben gewonnen, terwijl gematigden vinden dat zij niet tegelijk het partijestablishment kunnen aanvallen en diens campagneorganisatie nodig hebben.