De sportpodcast: 'De onzin om voetbal heen is minstens zo belangrijk'

In dit artikel:

Sportpodcasts draaien volgens drie makers allang niet meer alleen om de sport zelf, maar vooral om vaste stemmen, humor en persoonlijke verhalen. In een zomerserie over podcastmaak sprak RTV Noord-journalist Stefan Bleeker over De Koffiecorner, de wekelijkse podcast over FC Groningen. Die ontstond zo’n acht jaar geleden toen Bleeker en collega’s zagen hoe supporters al succesvol podcastten over de club. Ze kozen bewust voor oud-speler Martin Drent als publiektrekker, naast Bleeker en Niiwino Geertsema. In de afleveringen gaat het geregeld een tijdlang niet over voetbal, maar over bijvoorbeeld Drents kat Muis of zijn rommelige mancave. Volgens Bleeker is juist die luchtige ‘onzin eromheen’ belangrijk voor de aantrekkingskracht, al blijft de toon soms kritisch richting de club.

Tennisjournalist Steffan Kok zegt iets vergelijkbaars over De Tennistafel, dat hij met David Avakian begon en dat inmiddels bij Ziggo Sport zit. Hun kracht is volgens hem luchtig tennisnieuws brengen, met taalgrappen en zelfspot, waardoor luisteraars het gevoel krijgen alsof ze erbij zitten in het clubhuis. Dat levert niet alleen herkenning op, maar ook contact met fans buiten de podcast om.

Ook bij hardlooppodcast De Pacer, met Pim Bijl en Eric Brommert, is er veel ruimte voor zijpaden en persoonlijke anekdotes. Bijl ziet dat als een groot verschil met zijn werk voor de krant: in een podcast kan een onverwacht gesprek juist een sterk onderdeel van de uitzending worden. Gasten worden alleen uitgenodigd als ze echt iets toevoegen; namen als marathonloper Abdi Nageeye kunnen in een lang, ononderbroken gesprek veel verdieping geven. Toch blijft volgens Bleeker en Kok vooral de vaste bezetting de sleutel tot succes: luisteraars keren terug voor de mensen, niet alleen voor het onderwerp.