De schrijver achter Hendrik Groen laat zich nu tóch zien. 'Niemand verwachtte het nog en huppakee, daar kom ik opeens'
In dit artikel:
Peter de Smet, de man achter het pseudoniem Hendrik Groen, is na twaalf jaar weer uit de anonimiteit gestapt: hij schreef Piaggio, het Boekenweekgeschenk 2026 dat in een oplage van een half miljoen wordt verspreid tijdens de Boekenweek. De nieuwe novelle volgt twee eenzame vijftigers die in een driewielig Italiaans autootje van Italië naar Nederland tuffen — 1.077 kilometer in een piepklein karretje — en combineert kleine alledaagse scènes met een milde romantiek en herkenbare humor.
De Smet (1954) brak in 2014 door met Pogingen iets van het leven te maken, gepresenteerd als het dagboek van de 83¼-jarige Hendrik Groen: een scherp, komisch portret van het leven in een bejaardentehuis dat snel een bestseller werd, een tv-serie opleverde en het publiek deed gissen naar de identiteit van de auteur. In 2016 onthulden journalisten dat Hendrik Groen in werkelijkheid Peter de Smet was, een toen zestiger en jarenlang conciërge in Amsterdam-Noord. De onthulling veranderde zijn leven niet wezenlijk: hij hield afstand van publiciteit en bleef nuchter over succes en inkomen.
Zijn succes ontstond niet vanzelf. De eerste versies van het dagboek werden door meerdere uitgeverijen afgewezen; De Smet plaatste daarom afleveringen online en herschreef het manuscript. De dagboekvorm en het compacte decor — een klein, afgesloten groepje mensen in een instelling — bleken effectieve middelen: ze maken ruimte voor herkenbaarheid en laten de lezer invullen wat niet expliciet wordt beschreven. Thema’s blijven terugkomen in zijn werk: kleine gemeenschappen, mensen die “het nét niet goed voor elkaar hebben”, en onder de humor een bescheiden maatschappijkritiek — vooral over hoe ouderen worden behandeld en hoe hun kamers snel geruimd worden na overlijden.
Na het debuut volgden meerdere romans onder het Hendrik Groen‑label, met titels over uiteenlopende “kleine biotopen”: een volkstuincomplex (De slag om Rust en Vreugd), overwinterende koppels in Benidorm, en een roman over een veertiger die met zijn zieke moeder naar het noorderlicht reist (Meneer Putmans ziet het licht). Diverse boeken werden bewerkt voor televisie. De Smet zegt zijn succes te waarderen omdat hij veel mensen een plezierig leesmoment gaf; kritiek dat zijn werk geen “literatuur” zou zijn, laat hem onberoerd.
De uitnodiging van de CPNB om het Boekenweekgeschenk te schrijven betekende dat hij verplichtingen niet langer kon ontwijken: interviews, signeersessies en het Boekenbal. Dat hij uiteindelijk ja zei, noemt hij grotendeels een kwestie van toeval en verleiding: de eer sprak hem aan. Persoonlijk woont De Smet in Amsterdam‑Noord, heeft een vriendin en twee volwassen dochters, en werkt momenteel ook aan een jeugdboek.
Kort gezegd is Peter de Smet/Hendrik Groen een schrijver met een eenvoudige maar doeltreffende formule: kleine, herkenbare settings, scherpe observaties van alledaagse kleinmenselijkheid en een mix van humor en zorg voor sociale thema’s. Piaggio lijkt die lijn voort te zetten, bedoeld om een breed publiek te bereiken en lezers met een lichtvoetig, menselijk verhaal naar de boekhandel te trekken.