De RD-commentator wil dat het onderwijs teruggaat naar de kern. Maar ik wil meer

In dit artikel:

Peter van Olst pleit ervoor dat scholen niet blijven steken in basisvaardigheden en toetsresultaten, maar opnieuw nadenken over hun diepere opdracht. Aanleiding is volgens hem de beperkte aandacht voor onderwijs in de Troonrede en de nadruk op lezen, schrijven en rekenen in een commentaar van het Reformatorisch Dagblad. Die vaardigheden zijn belangrijk, zeker op christelijke scholen, maar vormen volgens Van Olst slechts een deel van goed onderwijs.

Onderwijs kost de samenleving jaarlijks bijna 60 miljard euro en raakt miljoenen kinderen. Juist daarom moeten scholen volgens de auteur duidelijk weten waarom ze bestaan en welke waarden, identiteit en missie ze uitdragen. De snel veranderende wereld, met onder meer globalisering, secularisering, individualisering en kunstmatige intelligentie, vraagt om meer dan betere toetsscores.

Van Olst verwijst naar het Griekse woord ‘scholè’, dat vrije tijd, rust en gelegenheid om te leren betekent. School was oorspronkelijk een plek waar kinderen zich, bevrijd van arbeid, samen met een leraar konden oriënteren op de wereld en konden ontdekken hoe zij hun talenten konden inzetten. Volgens hem is die gedachte verdrongen door leerplicht, prestatiedruk en een visie waarin leerlingen vooral als toekomstige arbeidskrachten worden behandeld.

Hij bepleit daarom een terugkeer naar het klassieke onderwijsideaal. Dat verbindt vaardigheden met vorming, en vorming met roeping, verantwoordelijkheid en burgerschap. Ook vakken als muziek, kunst en cultuur horen daarbij. Vanuit christelijk perspectief betekent dit dat leerlingen leren hun talenten te gebruiken om God en de samenleving te dienen.

Van Olst erkent dat dit ideaal groot en abstract kan klinken. Scholen moeten daarom de vrijheid krijgen om zulke idealen te behouden, maar ze ook vertalen in kleine, concrete pedagogische stappen. Zo kan leren volgens hem weer betekenisvol en motiverend worden.