De radio vroeg mij of één glas per dag echt te veel was en ik draaide voor de zoveelste keer braaf mijn riedeltje af

In dit artikel:

Marian Donner mijmert in deze column over wie vandaag nog echt “gevaarlijk” durft te zijn en koppelt dat aan een actualiteit: een streng advies van de Gezondheidsraad dat zelfs één glas alcohol per dag te veel zou zijn. Als iemand die in de media vaak wordt gevraagd om op te komen voor roken en drinken, merkt ze op hoe vreemd het is dat zij die rol steeds krijgt toebedeeld, terwijl de discussie volgens haar te veel draait om individuele gezondheid en niet genoeg om stress, eenzaamheid en het sociale leven.

Daarbij haalt ze herinneringen op aan Anil Ramdas en Hafid Bouazza. Ramdas bekritiseerde volgens haar dat haar generatie vroeger radicaler had moeten schrijven en zich feller had moeten uitspreken. Bouazza staat voor Donner symbool voor echte tegendraadsheid: iemand die niet braaf meeloopt met maatschappelijke normen, maar laat zien dat een goed leven ook iets anders kan betekenen dan discipline, productiviteit en zelfoptimalisatie. Zijn openheid over alcoholisme en lichamelijke kwetsbaarheid ziet zij als een aanval op het idee dat het lichaam een perfect te managen machine is.

Uiteindelijk komt Donner tot de conclusie dat echte systeemkritiek alleen nog geloofwaardig is als die komt van buitenstaanders die hun afwijking zelf belichamen. Precies die figuren lijken volgens haar steeds schaarser te worden. Terwijl de radio haar nog voor een vervolginterview wil, kiest ze voor het gewone leven: ze zegt af omdat ze haar zoontje naar een kinderpartijtje moet brengen.