'De pont, tanken, een voorstukje in de bios - dingen die méér tijd kosten dan stemmen'

In dit artikel:

Op 18 maart kiest Amsterdam een nieuwe gemeenteraad, maar de opkomst blijft een hardnekkig probleem: bij de vorige raadsverkiezingen verscheen slechts 47 procent van de kiesgerechtigden aan het stemhokje, terwijl bij Tweede Kamerverkiezingen ruim zeventig procent stemt. Dat voelt paradoxaal omdat beslissingen in de Stopera juist heel concreet en dicht bij het dagelijks leven staan — van de vraag of de Noord/Zuidlijn naar Schiphol moet doorlopen en hoe toeristen omgaan met coffeeshops, tot lokale evenementen, stadsreferenda, of zelfs ingrijpende vernieuwingsplannen voor plekken als Artis.

Meerdere oorzaken worden genoemd: verkiezingsmoeheid door de vele kiesmomenten (gemeente, provincie, waterschap, landelijk, Europees), de relatieve onbekendheid met lokale raadsleden (we kunnen vaak geen drie noemen), en het ontbreken van grootschalige mediacampagnes of tv-debatten die bij landelijke verkiezingen wel de aandacht trekken. Bovendien is Amsterdam een jonge, mobiele stad waar veel bewoners het als tussenstation zien en zich minder betrokken voelen bij hoe de stad er in 2030 uitziet. Toch blijven veel Amsterdammers zich intensief bemoeien met kleine, concrete onderwerpen in brieven en discussies — maar dat vertaalt zich niet altijd in een stem.

De schaal van lokale politiek betekent dat relatief weinig stemmen veel invloed hebben: bij eenzelfde lage opkomst kan zo’n 7.000 stemmen genoeg zijn voor een zetel in de 45-koppige raad. Daarom wordt opgeroepen: ga stemmen — of regel een volmacht als je niet kunt. De stad verdient een hogere opkomst en een raad die echt representatief is voor haar bewoners.