De pont naar NDSM, de tram naar Japan: lezers brengen een ode aan hun favoriete ov-verbindingen
In dit artikel:
Na een wijziging in de GVB-dienstregeling vroeg Het Parool lezers welke Amsterdamse OV‑verbinding voor hen belangrijk of bijzonder is. De inzendingen laten een mix van persoonlijke herinnering, lokale ergernis en liefde voor korte, karakteristieke ritten zien.
Hans Vos (Hoogland) vertelt hoe tramlijn 2 in 1979 zijn eerste vliegreis naar Osaka inluidde: hij stapte uit bij de Paleisstraat tegenover reisbureau Tozai Travel, boekte daar urenlang zijn Japanreizen en vond later ook de liefde in Tokio. Die herinnering kleurt nog steeds zijn ritten over de Nieuwezijds Voorburgwal.
Joshua Mulumba (Amsterdam‑Noord) reflecteert op de veerdienst naar de NDSM‑werf. Waar hij aanvankelijk verbaasd was over Amsterdammers die tijd verliezen op ponten, ontdekte hij juist dat de oversteek rust brengt — een kwartiertje ademhalen, de zeegeur en een gevoel van ontkoppeling van het stadsrumoer. Voor anderen, zoals Marcel Stephan, is die pont zelfs een must voor bezoekers: gratis uitwaaien met uitzicht op de nieuwe bebouwing langs het IJ en een stadsdeel dat voelt als een eigen Staten Island Ferry.
Monica Keyzer (Amsterdam‑Centrum) haalt De Opstapper naar boven: het witte busje dat vanaf 2001 op initiatief van gemeenteraadslid Auke Bijlsma pendelde van Centraal Station via Prinsengracht naar de Stopera en dat flexibel stopte waar passagiers dat vroegen. Voor bewoners van de grachtengordel en Jordaan was het ideaal, maar het project leed onder aparte financiering, onrendabiliteit en later wisselende routes en pech. Na pogingen onder namen als Stop/Go en Amsterdam City Center Line hield het in 2010/2011 uiteindelijk op.
Rodney Rijsdijk (Amsterdam‑Centrum) rouwt om het verdwijnen van tram 3, bijgenaamd “De Lange Lummel”, na 124 jaar: voor hem een cruciale oost‑westverbinding die onbegrijpelijk werd afgeschaft. Tegelijk trekt hij een ander lijntje — de Noord/Zuidlijn — als succesvolle verbetering waarvan hij blij is dat die er is en die hij liever nog doorgetrokken zou zien.
De verzamelde reacties illustreren hoe openbaar vervoer in Amsterdam meer is dan verplaatsing: het roept nostalgie, biedt onverwachte rust en vormt tastbare verbindingen tussen stadsdelen en persoonlijke levensverhalen. De stukken zijn ook besproken in een aflevering van de Parool Podcast.