De pijnlijke waarheid over Wilders en Bosma: Waarom de PVV nooit een brede volkspartij wordt (Waling klapt uit de school)

In dit artikel:

Hoogleraar Andreas Kinneging opperde onlangs op X dat Geert Wilders misschien ruimte zou kunnen maken voor Martin Bosma, zodat de PVV zich zou kunnen ontwikkelen tot een brede, rechtse volkspartij die kiezers van de VVD aantrekt. Historicus en commentator Geerten Waling veegt die gedachte echter met kracht van tafel. Volgens hem is de verhoudingsgewijs gespannen relatie tussen Wilders en Bosma achter de schermen al ruim tien jaar merkbaar: Wilders zou Bosma wantrouwen, isoleren en actief tegenwerken, waardoor een soepele machtswisseling onwaarschijnlijk is.

Waling wijst ook op een tweede blokkade voor zo’n fusie of transformatie: Bosma zelf zou een brede, ledenrijke partij niet nastreven. Zijn uitgangspunt, zo schrijft Waling, is dat partijen met veel interne inspraak vaak in chaos en ruzie vervallen—een les die Bosma uit de LPF-periode zou hebben getrokken. Daarom ondersteunt Bosma volgens Waling de huidige, sterk gecentraliseerde koers van de PVV, ondanks mogelijk wantrouwen van Wilders.

De conclusie van Waling is helder: zolang Wilders de leiding houdt én Bosma geen voorstander is van partijdemocratie, lijkt het idee van een rechtse, brede volkspartij onder PVV-vlag onhaalbaar. Het debat toont de diepe interne machtsdynamiek binnen de partij en verklaart waarom een herstructurering voorlopig uitblijft.