De piemelgrappen van Jeannine la Rose zijn van een bedenkelijk niveau

In dit artikel:

Jeannine la Rose, bekend als musicalactrice, keert terug met Meer?!, haar tweede solovoorstelling, maar levert niet hetzelfde niveau als haar voorganger. Het stuk begint luchtig: La Rose arriveert struikelend met een koffer en zet een retraite-setting neer waarin ze het publiek bij haar oefeningen betrekt, hygiënetips geeft en veel vragen stelt. Haar komische timing en enorme zangstem blijven aansprekend — ze zingt "als een nachtegaal" en haar fysieke humor is vaak geestig — maar inhoudelijk voegt de voorstelling weinig nieuws toe.

Achtergrondproblemen (het faillissement van Mama Mia: The Party, knieklachten en het recente overlijden van haar moeizame moeder) vormen de aanleiding van de voorstelling, maar die thema’s worden pas laat echt aangesneden. Het verdriet en de zoektocht naar onvoorwaardelijke liefde krijgen nauwelijks ruimte; het merendeel van de liedjes voelt wisselvallig en tekstueel clichématig. Hoogtepunten zijn schaars, al werkt de vergelijking tussen een eindexamen en een begrafenis treffend.

De vele interacties met het publiek slaan halverwege om in vermoeidheid: ze lijken eerder gericht op scoren dan op oprechte nieuwsgierigheid, en sommige grappen (met name seksuele grappen) voelen plat. Meer?! toont La Roses talenten, maar mist diepgang en vernieuwing, waardoor het werk minder overtuigt dan haar eerste solo.