De overheid bepaalt niet wat je arts mag zeggen: rechter haalt streep door medische censuur
In dit artikel:
Een federale rechter in Californië heeft geoordeeld dat de staat artsen niet mag bestraffen omdat zij patiënten informeren over COVID-19-behandelingen op een manier die afwijkt van officiële overheidsrichtlijnen. Daarmee wordt een belangrijk onderdeel van AB 2098, een wet uit 2022, onderuitgehaald. Die wet maakte het mogelijk artsen disciplinair aan te pakken en hun medische licentie af te nemen wanneer hun adviezen volgens de staat in strijd waren met de actuele wetenschappelijke consensus.
De zaak was aangespannen door advocaat Richard Jaffe namens onder anderen intensivist Pierre Kory. Eerdere rechters vonden dat medisch advies als gereguleerde beroepsuitoefening kon worden beschouwd en daarom niet dezelfde bescherming genoot als gewone meningsuiting. Een uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof over gesprekken tussen therapeuten en patiënten bracht daar verandering in. Volgens dat precedent kan spraak niet simpelweg als ‘gedrag’ worden aangemerkt omdat zij tijdens een medische behandeling plaatsvindt.
Na een nieuwe behandeling concludeerde de federale rechter dat artsen grondwettelijke bescherming genieten wanneer zij met patiënten over medische kwesties spreken. Californië mag hen daarom niet verplichten uitsluitend het officiële standpunt te herhalen. Het vonnis geldt formeel voor de drie eisende artsen, maar maakt verdere vervolging op basis van afwijkende COVID-adviezen juridisch zeer moeilijk.
De uitspraak beperkt zich volgens de betrokkenen niet tot de coronacrisis. Zij waarschuwen dat overheden en medische toezichthouders anders ook bij onderwerpen als vaccins, medicijnen of alternatieve behandelingen kunnen bepalen welke opvattingen artsen mogen delen. De zaak benadrukt daarmee het belang van medische vrijheid van meningsuiting, al betekent het vonnis niet dat iedere medische bewering automatisch juist of professioneel verantwoord is.
Vandaag Inside: Dave Maasland tegen Jesse Klaver: ‘Zet ondernemers niet steeds weg als een zak met geld’