De onbegrepen kunst van Memphis Depay

In dit artikel:

De auteur plaatst de ophef rond Memphis Depay in een bredere kritiek op de veranderende rol van profvoetballers. Depay bracht een videoclip uit van zijn nummer *Don’t Panic*, waarin aan het einde het clubgebouw van Corinthians in brand staat. Dat leidde tot woede bij supporters in São Paulo. Volgens Depay ontstond het lied eerder, tijdens een conflict met de clubleiding, en moet de video als kunst worden opgevat. De columnist vindt die uitleg onvoldoende en waarschuwt dat spelers nooit belangrijker worden dan hun club.

Tegen die achtergrond bespreekt de auteur de presentatie van Xavi Hernández als bondscoach van het Nederlands elftal. De Spanjaard moet Oranje na het teleurstellende WK opnieuw herkenbaar en dominant laten voetballen. Daarbij wacht hem de lastige vraag welke spelers bij die aanpak passen. Onder anderen Wout Weghorst, Frenkie de Jong en Depay worden genoemd, terwijl De Jong geblesseerd is en Depay volgens de columnist te veel opgaat in zijn artistieke ambities.

Ook de keuze van spelers voor lucratieve contracten in Saudi-Arabië krijgt kritiek. Crysencio Summerville en Tijjani Reijnders worden als voorbeelden genoemd van voetballers die daar veel verdienen, terwijl volgens de auteur de financiële beloning steeds verder losraakt van prestaties en sportieve waarde. Xavi krijgt desondanks succes gewenst: als hij Oranje weer een herkenbare speelstijl geeft, zou dat volgens de columnist een uitzonderlijke prestatie zijn.