De Noord-Koreanen kunnen op één kandidaat stemmen

In dit artikel:

In Pyongyang won de Koreaanse Arbeiderspartij deze week vrijwel alle zetels bij de parlementsverkiezingen, terwijl staatsmedia een opkomst van 99,99 procent rapporteerden. De stemming vond plaats in een ceremonieel sfeertje met ballonnen, accordeonmuziek en groepsdansen; kiezers verschenen in pak, jurk of uniform bij hun stemlokaal. Op elk stembiljet stond slechts één kandidaat voor elk van de 687 districten, een systeem waarin formeel afkeuren mogelijk is maar in de praktijk zelden gebeurt en gevaarlijk kan zijn voor de betrokkene.

Formeel kent Noord‑Korea ook een Sociaal‑Democratische Partij en de Chondoïstische Chongu‑partij, maar beide functioneren als opgelegde samenwerkingspartners van het Kim‑regime; de Arbeiderspartij heeft 607 zetels. De Opperste Volksvergadering, het Noord‑Koreaanse parlement, komt hooguit één of twee keer per jaar bijeen en heeft weinig echte macht, maar de verkiezingen geven westerse analisten wel inzicht in interne machtsverschuivingen.

Buiten het toneelstuk van legitimiteit dienen de stemrondes volgens ontsnapte Noord‑Koreanen ook als een soort volkstelling: de autoriteiten controleren wie aanwezig is en kunnen zo signaleren wie mogelijk gevlucht is, met gevolgen voor achterblijvende familieleden. Kim Jong‑un bracht zijn stem uit in een mijnstadje, een symbolische keuze die hint naar beleidsprioriteiten. Historisch gezien zijn schijnverkiezingen in totalitaire staten geen uitzondering; ook de Sovjet‑Unie en Oost‑Duitsland organiseerden vergelijkbare gelegenheden om het regime te legitimeren.