De nieuwe 'Sense and Sensibility' is meer Brontë dan Jane Austen - maar die sombere stemming past

In dit artikel:

Georgia Oakleys nieuwe verfilming van Jane Austens *Sense and Sensibility* kiest niet voor de kleurrijke, weelderige aanpak van Ang Lees bekende versie uit 1995, maar voor een donkere, ingetogen stijl. De film is op 35mm gedraaid en gebruikt vlak licht, natuurbeelden en weinig contrast om de sfeer van de Engelse Romantiek op te roepen. Daardoor doet de film soms eerder aan de latere Brontë-zusters denken dan aan Austen, al sluit die benadering volgens de bespreking goed aan bij Austens overgang van verstand naar gevoel.

De zussen Elinor en Marianne Dashwood worden gespeeld door Daisy Edgar-Jones en Esmé Creed-Miles. Marianne is neergezet als een uitgesproken romantische heldin: ze verlangt naar een rijk leven vol kunst en gevoel, maar wordt door de aantrekkelijke Willoughby uiteindelijk hard afgewezen. Ze verwerkt haar verdriet uitbundig, onder meer tijdens een stormachtige scène in het bos. Elinor lijdt intussen stil om Edward Ferrars, die onbedoeld al verloofd blijkt te zijn. Ze blijft beheerst, zorgt voor haar zus en probeert zich staande te houden in de beklemmende patriarchale klassenmaatschappij.

Juist Elinors scherpe observaties en Mariannes heftige emoties geven de film volgens de recensent zijn kracht. Hoewel sommige critici de aanhoudende somberheid afstandelijk vinden, wordt die zwaarmoedige sfeer hier juist gezien als een reden om aandachtig te blijven kijken. Wie daarin meegaat, raakt volgens de bespreking volledig betrokken bij de prachtig gefilmde wereld van beide zussen.