De 'nieuwe Duco' voelt vreugde als hockeyer. 'Ik kan me die hele gozer van twee jaar terug niet eens meer herinneren'

In dit artikel:

Duco Telgenkamp speelt vrijdag met de Nederlandse mannen de halve finale van het WK tegen Spanje. De 24-jarige aanvaller is op het toernooi al drie keer trefzeker geweest en vormt opnieuw een belangrijke schakel in de aanval van Oranje.

Zijn rol binnen het team is veranderd sinds de Olympische Spelen van Parijs in 2024. Telgenkamp bezorgde Nederland daar de gouden medaille, maar kreeg na zijn beslissende shoot-out kritiek omdat hij de Duitse doelman provoceerde. Zelf kijkt hij inmiddels met grote afstand terug op die periode. Hij zegt dat hij zowel als sporter als persoon sterk is veranderd.

Jarenlang was zijn leven volledig ingericht rond scoren en winnen. De aanvaller beschrijft hoe hij voortdurend met hockey bezig was en nauwelijks ruimte overhield voor andere zaken of voor het contact met zijn ploeggenoten. Na het olympische succes merkte hij dat de verwachte voldoening uitbleef. Omdat hij zijn sport op die manier niet langer kon volhouden, besloot hij op 22-jarige leeftijd tijdelijk te stoppen bij het Nederlands elftal.

Telgenkamp bleef veertien maanden weg van de nationale ploeg. In die periode werkte hij ook aan Revived, een platform over mentale en fysieke gezondheid. Het gaf hem de mogelijkheid afstand te nemen van de voortdurende prestatiedruk en na te denken over een manier om topsport en zijn bedrijf te combineren.

De behoefte aan een aanvaller met zijn kwaliteiten werd een jaar later duidelijk. Tijdens het EK van 2025 verloor Nederland de finale van Duitsland, ondanks een sterk optreden. Volgens Telgenkamp ontbrak het de ploeg toen aan een doelpuntenmaker in de cirkel. Hij zocht daarna opnieuw contact met bondscoach Jeroen Delmee en sloot zich vanaf het najaar weer volledig aan bij de selectie.

Zijn huidige aanpak draait om afwisseling. Door zijn intensieve focus op hockey geregeld los te laten en tijd in zijn onderneming te steken, probeert Telgenkamp zich mentaal en fysiek op te laden. Daardoor ervaart hij naar eigen zeggen meer vrijheid en plezier op het veld en voelt hij zich sterker verbonden met zijn medespelers.

Bij die ontwikkeling kreeg hij steun van zijn omgeving en sprak hij onder anderen met oud-topsporters Ireen Wüst en Clarence Seedorf. Hun ervaringen hielpen hem inzien dat sporters hun motivatie en keuzes gedurende hun loopbaan moeten blijven aanpassen. Telgenkamp vindt dat zijn terugkeer bewijst dat hij een duurzamere balans heeft gevonden, zonder zijn scoringsdrang te verliezen.