De Nederlandse gereformeerde kerk in Voorburg komt samen in een "Église Française" die inmiddels drie eeuwen oud is

In dit artikel:

De Église Française in Voorburg bestaat inmiddels ongeveer drie eeuwen. De kerk werd in 1726 gesticht door hugenoten die na de herroeping van het Edict van Nantes in 1685 uit Frankrijk waren gevlucht. Veel vluchtelingen vestigden zich in het westen van Nederland en richtten Franstalige Waalse kerken op. Ook Nederlandse welgestelde burgers bezochten deze diensten, omdat het Frans als chic werd beschouwd.

Na de Tweede Wereldoorlog werd het Voorburgse kerkje ingrijpend verbouwd en uitgebreid. In 1948 kwam het in handen van de gereformeerde kerk vrijgemaakt. Sinds de landelijke fusie met de Nederlands Gereformeerde Kerken maakt het gebouw deel uit van de Nederlandse gereformeerde kerk, al spreken gemeenteleden nog steeds meestal over de Franse Kerk. Er is iedere zondagochtend een dienst en maandelijks een vesper. Het gebouw beschikt onder meer over een Flentrop-pijporgel uit 2013 en een vleugel.

De gemeente telt volgens kerkenraadsleden Eva Wielenga en David Dubbink 130 leden, van wie een groot deel geregeld de diensten bijwoont. Zij waarderen de historische uitstraling en de goede akoestiek van het kleine monument. Tegelijkertijd is onderhoud nodig en kan het gebouw duurzamer worden gemaakt. Dat is ingewikkeld omdat de monumentale status weinig ruimte laat voor aanpassingen. De gemeente wil bovendien voldoende plek houden voor vergaderingen, maaltijden en koffie na de dienst.

Centraal in de kerkdiensten staat Jezus. De gemeente wil zijn boodschap van geloof, goedheid en betrokkenheid vertalen naar het dagelijks leven.