"De mondiale machtsgreep is mislukt"

In dit artikel:

Karel van Wolferen (84), journalist, voormalig buitenlands correspondent en auteur van The Enigma of Japanese Power, is sinds 2020 hoofdredacteur en oprichter van het tweewekelijkse magazine Gezond Verstand. Kort na de toespraak van premier Mark Rutte op 5 april 2020 trad hij via het online platform Café Weltschmerz naar voren; enkele maanden later startte hij zijn blad om what he ziet als een doorlopende machtsgreep te verslaan — vooral in Europa.

Van Wolferen bouwt zijn journalistieke werk voort op decennia ervaring in Oost‑Azië, waar hij staatsgrepen, opstanden en oorlogen versloeg. Die achtergrond vormt de basis van zijn kritiek op hoe begrippen als ‘vrijheid’ en ‘autoriteit’ in westerse, vooral ‘wakkere’, kringen worden gehanteerd. Hij waarschuwt tegen het behandelen van abstracte politieke begrippen als vaste, eenduidige feiten en pleit voor verslaggeving die zich laat leiden door controleerbare feiten in plaats van ideologische filters.

Een centraal punt in zijn betoog is dat autoriteit niet per definitie kwaad is: staten maken burgerschap mogelijk en soms leidt autoritair bestuur tot duidelijke maatschappelijke baten. Als voorbeeld noemt hij Singapore onder Lee Kuan Yew, waar strikte regels leidden tot orde, veiligheid en welvaart — iets wat veel inwoners waardeerden, ook al vond Van Wolferen het persoonlijk “te steriel”.

Over de coronaperiode heeft Van Wolferen scherpe en controversiële opvattingen. Hij spreekt van een mondiale machtsgreep die in 2020 begon en noemt die historisch en misdadig, met blijvende gevolgen — onder meer via zorgen over mRNA‑injecties — al benadrukt hij dat dit zijn interpretatie is van gebeurtenissen. Hij ziet de Europese politieke en bestuurlijke elite, samen met organisaties als de EU, NAVO, WHO en het WEF en de mainstreammedia, als onderdeel van een onzichtbare bezetting die moeilijk te bevechten is omdat ze niet openlijk zichtbaar opereert. Tegelijk is hij optimistisch over het verdrijven van die macht, maar waarschuwt dat een valsevlagactie alles nog kan doen ontsporen.

Van Wolferen legt uit dat tegenstand vandaag lastiger is omdat de onderdrukking minder tastbaar is dan bijvoorbeeld een militaire bezetting; massaal mondkapjesgebruik in 2020 noemt hij een voorbeeld van hoe angst collectief gedrag kan afgedwingen. Over zijn persoonlijke drijfveren zegt hij dat hij het werk van verslaggever ziet als zijn vak — hij vergelijkt zichzelf met een bakker die brood bakt en hoopt dat klanten het waarderen — en benadrukt zijn tevredenheid over het team van Gezond Verstand, waarvan hij veel mensen zelf heeft opgeleid. Zoals hij het zelf formuleert: “Verslaggeven is gewoon mijn werk. Ik maak het niet groter dan dat.”