De migratiemachine: nieuwe film onthult hoe Europeanen zelf de omvolking financieren

In dit artikel:

De Amerikaanse onderzoeksorganisatie Muckraker stelt in de 47 minuten durende documentaire *Replacing Europe* dat langs de migratieroute van Mauritanië naar het Verenigd Koninkrijk een structureel systeem is ontstaan waarin smokkelaars, ngo’s en overheden financiële belangen hebben bij voortdurende migratie. De film volgt de route via de Canarische Eilanden, Spanje, Frankrijk en het Kanaal.

Een voormalige medewerker van de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM), Sheikh M. Kromah, zegt in de documentaire dat Spanje boten niet altijd onderschept omdat het beëindigen van de aankomsten Europese subsidies zou kunnen kosten. Volgens hem verdienen smokkelnetwerken per boot 50.000 tot 60.000 euro. Muckraker verwijst daarnaast naar IOM-documenten waarin migratie vooral wordt benaderd als een factor voor ontwikkeling, niet als een verschijnsel dat moet worden gestopt.

In Spanje richt de documentaire zich onder meer op ACCEM, een katholieke migrantenorganisatie die in 2024 ongeveer 225 miljoen euro ontving, waarvan het grootste deel van de centrale overheid kwam. Volgens de makers organiseert ACCEM vervoer van Gran Canaria naar het Spaanse vasteland, beheert het opvanglocaties en verstrekt het bewoners geld en vervoersbewijzen. Ook na vertrek zonder papieren zouden sommige migranten hun toelage behouden.

Bij de grensplaats Irun zouden activisten migranten via gemarkeerde routes en reisadviezen helpen om politiecontroles te vermijden. In het Franse Bayonne worden migranten volgens de film opgevangen in een gemeentelijk gefinancierd centrum waar geen namen of foto’s worden geregistreerd. In Mauritanië bezoekt Muckraker een opvangcentrum dat mede steun ontvangt via het Amerikaanse Julia Taft Refugee Fund. Lokale bronnen beschuldigen daar politie en anderen van samenwerking met smokkelaars, terwijl vrouwen volgens hen worden uitgebuit.

In Calais filmden de onderzoekers een poging waarbij meer dan vijftig mensen het Kanaal probeerden over te steken. De Franse politie kwam volgens de documentaire pas later en greep uiteindelijk niet in. In het Verenigd Koninkrijk zouden aangekomen asielzoekers onder meer hotelopvang, maaltijden, een maandelijkse uitkering en toegang tot universitair onderwijs krijgen.

De documentaire concludeert dat subsidies, opvangbudgetten en andere financiële prikkels de migratiestroom kunnen bestendigen, ondanks politieke beloften om die te beperken. De aangehaalde beschuldigingen en interpretaties zijn afkomstig uit de film en worden in het artikel niet onafhankelijk geverifieerd.