De mens achter de metertjes | column Froukje Jackson

In dit artikel:

Tijdens een woensdagavondtraining valt het de schrijver op hoe vanzelfsprekend teamgenoten en de trainer hun telefoon en weerapps raadplegen om te beslissen of ze moeten blijven voetballen — een klein voorbeeld van onze toenemende afhankelijkheid van meetgegevens en technologie, ook bij iets natuurlijks als het weer. Dat zet de hoofdvraag van de column neer: waarom vertrouwen we vaker op schermen dan op onze eigen waarneming?

De column beschrijft vervolgens het casusverhaal van Niek, een voormalig IT’er die enkele jaren geleden vastliep omdat een volle baan slecht te combineren bleek met sociale activiteiten, relatie en sporten. Hij rebootte zijn leven met een smartwatch, strakke schema’s en geautomatiseerde metertjes die slaap, beweging en voeding volgden. Die aanpak hielp: hij voelde zich fitter, werd productiever en promoveerde. Maar na drie jaar bleek dat de afhankelijkheid van data ook een keerzijde had: zijn lichaamsgevoel raakte ondergesneeuwd en hij verloor contact met wat hij écht nodig had.

Samen met de therapeut krijgt Niek de keuze tussen abrupt stoppen met dataverzameling of geleidelijk gewoontes aanpassen. Ze kiezen voor het laatste en gebruiken inzichten uit onder meer Atomic Habits om oude routines af te bouwen (zoals direct de slaapkwaliteit op zijn horloge checken) en nieuwe te ontwikkelen: leren luisteren naar het eigen lichaam en de mate van uitgerustheid intern te ervaren. Het resultaat is een hernieuwde balans waarin Niek zowel zijn ‘metertjes’ als zijn eigen intuïtie kan benutten.

De column — geschreven door GZ-psychologen Froukje Jackson (Groningen) en Irma van Steijn (Leeuwarden) — illustreert hoe technologie effectief kan ondersteunen bij herstel en prestatie, maar ook hoe belangrijk het is om het menselijke gevoel actief te blijven trainen, zodat meetdata geen vervanging worden van zelfwaarneming.