De mannenfabriek van Mar-a-Lago: Trump en de manosfeer

In dit artikel:

De Amerikaanse manosfeer is volgens Björn Soenens uitgegroeid van een verzameling obscure internetfora tot een invloedrijke culturele en politieke kracht binnen het MAGA-kamp van Donald Trump. In die online wereld voelen vooral jonge, onzekere en economisch achtergestelde mannen zich gehoord. Ze krijgen er het idee aangereikt dat feminisme, diversiteit, immigratie en progressieve waarden hun traditionele positie als leider en kostwinner hebben afgenomen.

De manosfeer is geen georganiseerde partij, maar een digitaal ecosysteem van podcasts, influencers, YouTube-kanalen en sociale media. Via algoritmen komen jongeren die aanvankelijk zoeken naar dating-, fitness- of ondernemersadvies terecht in steeds radicalere, vrouwonvriendelijke content. Complexe problemen rond werk, relaties en identiteit worden daarin herleid tot een strijd tussen mannelijke ‘winnaars’ en een vermeend progressief establishment. Woede en frustratie worden zo omgezet in politieke loyaliteit.

Trump bleek een natuurlijke bondgenoot van dit wereldbeeld. Zijn imago als dominante zakenman die kritiek negeert, conflicten opzoekt en compromissen als zwakte ziet, maakte hem voor veel jonge mannen tot een rolmodel. Zijn MAGA-beweging bood een Amerikaans ideaal waarin mannen opnieuw vanzelfsprekend de leiding hebben en waarin kracht belangrijker is dan nuance. Om die kiezers te bereiken, richtte Trumps campagne zich in de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 2024 nadrukkelijk op bro-podcasts van figuren als Joe Rogan en Adin Ross, in plaats van alleen op traditionele media.

Ook conservatieve politici en media hielpen de grens tussen entertainment en politiek vervagen. Vicepresident J.D. Vance en invloedrijke podcasters sloten aan bij reactionaire opvattingen over vrouwen en gender. De beweging kreeg bovendien steun van online beroemdheden als Andrew en Tristan Tate, die rijkdom, fysieke kracht en seksuele dominantie voorstellen als de maatstaven voor mannelijk succes. Hun luxe-imago en provocerende uitspraken werden onderdeel van een marketingmodel waarin kritiek als censuur en juridische problemen als politieke vervolging worden voorgesteld.

De beschuldigingen tegen de Tate-broers – onder meer rond verkrachting en mensenhandel – leidden niet overal tot afwijzing. Toen Andrew Tate in 2022 in Roemenië werd gearresteerd, verdedigden sommige conservatieve stemmen hem als slachtoffer van een vermeende ‘deep state’. Elon Musk herstelde zijn account op X, en er ontstond speculatie over politieke bemiddeling toen de broers begin 2025 naar Florida mochten reizen. Op 18 juli werden ze volgens het artikel opnieuw opgepakt in Miami. Groot-Brittannië vraagt hun uitlevering in verband met in totaal 59 aanklachten. De zaak veroorzaakte enige terughoudendheid binnen MAGA, maar volgens de auteur vormt ze geen directe bedreiging voor de bredere beweging.

De invloed van de manosfeer past volgens het artikel in een bredere Amerikaanse cultuur van toxische mannelijkheid. Verwijzingen worden gemaakt naar de uitgelekte Epstein-documenten, de omstreden benoeming van Brett Kavanaugh, de misbruikschandalen rond Harvey Weinstein en recente gevallen van seksueel geweld. Jaarlijks worden in de Verenigde Staten minstens 300.000 mensen slachtoffer van seksueel geweld; bijna 90 procent van hen is vrouw.

De beweging benut ook de eenzaamheid en onzekerheid van jonge mannen. Steve Bannon omschreef gamers en zogenoemde incels ooit als een groot reservoir van potentiële kiezers. Bij de verkiezingen van 2024 stemden jonge mannen volgens de tekst aanzienlijk conservatiever dan jonge vrouwen, wat wijst op een historisch grote genderkloof. De manosfeer biedt deze groep een schijn gemeenschap, een duidelijke vijand en erkenning, maar schuift de verantwoordelijkheid voor hun problemen vooral af op vrouwen, links, migranten, universiteiten en de media.

De arrestaties van de Tates hebben het beeld van de onaantastbare ‘alfa’ wel beschadigd, maar de infrastructuur erachter blijft bestaan. Podcasts, algoritmen en kleinere manfluencers, fitfluencers en cryptopromotors kunnen dezelfde boodschap blijven verspreiden. Zolang politieke winst te behalen valt met het bespelen van mannelijke onzekerheid, verwacht de auteur dat nieuwe boegbeelden zullen opstaan. Toch kan de beweging aan geloofwaardigheid verliezen als haar beloften van controle, rijkdom en macht steeds vaker botsen met juridische problemen, interne conflicten en publieke afkeer.