De lange weg van Rinze (19) uit Buitenpost naar Brisbane gaat via Assen. 'Altijd doorzetten, nooit opgeven'

In dit artikel:

Parasport krijgt steeds meer aandacht, maar kwalificatie voor de Paralympics wordt lastiger door beslissingen op hoger niveau. Tijdens het Open Nederlands Kampioenschap Para Atletiek in Assen pakte handbiker/wheeler Rinze de Jong (19) drie medailles (goud op 800 m voor wheelers, zilver op 100 m en 400 m) en laat hij zichtbare progressie zien. De Fries, geboren met spina bifida, traint lokaal bij Stichting Bea in Haren en bij club Lionitas in Leeuwarden, met wekelijkse sessies op Papendal; die regionale begeleiding speelt een belangrijke rol in zijn ontwikkeling en ambities richting Los Angeles 2028 en Brisbane 2032.

Tegelijk kampt de internationale parasport met een crisis sinds het Internationaal Paralympisch Comité (IPC) recent Rusland en Wit‑Rusland weer toeliet tot wedstrijden. Die beslissing leidde tot onvrede en het terugtrekken van enkele landen bij belangrijke evenementen. Voor Nederlandse topsporters heeft dat directe gevolgen: kampioenschappen zijn geschrapt (onder meer het Europees kampioenschap zwemmen) en baanwedstrijden zoals een groot toernooi in Parijs gingen niet door. Daardoor nemen mogelijkheden om internationale ervaring en startbewijzen te vergaren af — De Jong miste bijvoorbeeld een startplek op belangrijke Grand Prix‑wedstrijden in Nottwil doordat veel toppers zich daar inschreven nadat Parijs wegviel.

Ook op de Oranjewoudbaan was de veldgrootte beperkt en kwamen medailles vooral van de drie Nederlandse wheelers. Rita van Driel, recent benoemd tot erelid van NOC‑NSF en voormalig paralympisch bestuurder, bekritiseert de situatie als “amateuristisch geklooi” en benadrukt dat sporters de dupe zijn van bestuurlijke keuzes. Zij pleit voor meer samenhang: medische staf, coaches, verenigingen en talentcentra moeten beter verbonden worden, zodat talenten dichtbij huis de juiste begeleiding en wedstrijdkansen krijgen.

Kortom: lokaal talent en betere regionale infrastructuur bieden perspectief, maar zonder heldere internationale kaders en voldoende internationale toernooien lopen Nederlandse paralympische ambities het risico te stagneren.