De lage verwachtingen rondom de top tussen Trump en Xi zijn goed nieuws voor de rest van de wereld
In dit artikel:
Woensdag en donderdag ontmoeten de Amerikaanse president Donald Trump en de Chinese leider Xi Jinping elkaar in Beijing. In plaats van wereldwijde crises — oorlogen in het Midden-Oosten, Europa en Afrika, de energiecrisis, de instabiliteit van de wereldeconomie en de klimaatnood — lijken beide mannen vooral hun eigen strategische belangen na te jagen.
Het Witte Huis presenteert Trumps bezoek als een handelsmissie: hij zoekt Chinese investeringen in Amerikaanse bedrijven, toegang tot zeldzame aardmetalen en de oprichting van een ‘Board of Trade’ om handel te stroomlijnen. Tegelijkertijd heeft zijn eerdere handelsoorlog de band met China verstoord, wat die agenda bemoeilijkt. Xi ziet de top als kans om zijn positie ten aanzien van Taiwan te verstevigen, Amerikaanse steun te peilen, zijn relaties met Rusland en Iran te behouden en essentiële importstromen — zoals olie en strategische grondstoffen — zeker te stellen. China gebruikt de controle over zeldzame aardmetalen en toeleveringsketens expliciet als economische hefboom.
Beide leiders worden in het artikel neergezet als autoritair en inschikkelijk tegenover mondiale instituties: Xi door systematische onderdrukking thuis, steun aan ondemocratische regimes en economische expansie in grondstofrijke gebieden; Trump door het ondergraven van naoorlogse structuren — van internationale handelsregels en organisaties (zoals WHO en klimaatafspraken) tot verdragen met bondgenoten en institutionele checks in eigen land. Hun gezamenlijke ‘eigen-land-eerst’-houding vergroot het risico dat de rest van de wereld de rekening betaalt wanneer zij overeenkomen, terwijl juist weinig concrete uitkomsten voor buitenstaanders wenselijk zouden zijn.
Het artikel pleit er uiteindelijk voor dat andere landen vasthouden aan democratische rechtsstaatprincipes: voorspelbaarheid, betrouwbaarheid en bindende regels hebben de wereld vooruit geholpen. Paradoxaal genoeg stelt de auteur dat de wereld het beste af zou zijn met een mislukte top tussen de VS en China.