„De kamerling werd onderweg gedoopt, maar dat is geen grond voor doop-to-go-praktijk nu"

In dit artikel:

Ds. A. Hakvoort bespreekt in De Wekker het fenomeen „doop to go”, naar aanleiding van een poster bij een kerk in Noord-Duitsland. Mensen konden zich daar op een vast tijdstip laten dopen tijdens een laagdrempelige bijeenkomst met muziek en koffie; alleen een identiteitsbewijs en het ontbreken van een eerdere doop waren vereist.

Volgens Hakvoort sluit deze vorm aan bij haast, individualisering en ontkerkelijking. Steeds meer mensen zijn ongedoopt, voelen zich ontheemd en zoeken zowel rust als verbondenheid. De doop kan dan symbool staan voor een nieuw begin. Hij verwijst naar het haastige Pascha bij de uittocht uit Egypte en naar de doop van de Ethiopische kamerling in Handelingen 8, maar vindt die uitzonderlijke Bijbelse situaties geen goede onderbouwing voor een algemene dooppraktijk zonder voorbereiding.

In de christelijke traditie horen doop, onderwijs en inbedding in een geloofsgemeenschap bij elkaar. Daarom vreest Hakvoort dat een kort gesprek vooraf onvoldoende aandacht biedt aan de betekenis van de doop als sterven aan de zonde, opstaan tot een nieuw leven en het volgen van Jezus. Zonder verdere begeleiding kan volgens hem oppervlakkig geloof ontstaan, al geldt dat risico ook bij een reguliere doop.

Verder bevat de bijdrage korte verwijzingen naar andere kerkelijke publicaties. De Wekker interviewde de 11-jarige Jidde den Besten uit Sliedrecht over zijn kankerperiode en zijn gegroeide geloof. NRC schreef over het grondbezit van de hervormde kerk in Reduzum, die dankzij 233 hectare landbouwgrond tot de rijkste Friese gemeenten behoort. De Saambinder stelde vragen bij de grote bezoekersaantallen voor bekende organisten, Zicht op de kerk pleitte ervoor uitvaarten volwaardig als kerkdiensten te erkennen en De Waarheidsvriend publiceerde een terugblik van Jurjen ten Brinke op zijn afscheid als voorganger. GezinsGids belichtte een gesprek over levend geloof en bekering, terwijl De Wachter Sions de maatschappelijke oorzaken van de toegenomen vraag naar gesloten jeugdhulp en de recente overheids­excuses daarvoor aan de orde stelde.