De Iran-oorlog is de grootste blunder van de VS na de Tweede Wereldoorlog

In dit artikel:

De Verenigde Staten herhalen volgens de auteur oude fouten: na Vietnam, Irak (2003) en de aftocht uit Afghanistan (2021) volgt nu een nieuw debacle rond Iran. De confrontatie met Teheran wordt gekarakteriseerd als mogelijk de grootste strategische blunder van de VS sinds de Tweede Wereldoorlog, omdat zij de Amerikaanse positie verzwakt, bondgenoten vervreemdt en de geopolitieke opmars van China bevordert.

Onder president Trump verslechterde het trans-Atlantische vertrouwen sterk; een recente ECFR-peiling noemt dat nog maar 11 procent van de Europeanen de VS als betrouwbare partner ziet. Ook groepen die Trump eerder steunden, keren zich deels af. De directe gevolgen zijn niet alleen politieke: stijgende energieprijzen treffen rijke landen vooral in de portemonnee, maar tekorten aan kunstmest en een sterke vermindering van Amerikaanse voedselsteun (bijdrage aan het World Food Programme daalde van circa 4 miljard twee jaar geleden naar 731 miljoen dit jaar) leiden tot voedselonzekerheid voor tientallen miljoenen mensen in arme landen.

Centrale fout van Trump was volgens het stuk het inzetten van militaire druk om Iran te dwingen, terwijl Teheran asymmetrisch reageerde en de VS niet in staat bleek buurlanden te beschermen. De weigering in 2019 om Saoedi-Arabië tegen Houthi-aanvallen te beschermen illustreert dat het vertrouwen van golfstaten in Washington is afgenomen. Ook de Amerikaanse soft power heeft veel ingeboet; internationale bijeenkomsten zoals de G7 in Evian konden dat tij nauwelijks keren.

Voor Europa ligt er een dubbele uitdaging: militair zelfredzaam worden én economisch koersen bijstellen. Defensie-samenwerking dringt zich op door twijfel over Amerikaanse steun en Russische dreiging, maar projecten zoals het Frans-Duitse gevechtsvliegtuig stagneren door nationalistische reflexen. Evenzo wordt de Industrial Accelerator Act en het EU-plan voor tech‑soevereiniteit vertraagd door protectionisme en uiteenlopende nationale visies. De schrijver stelt dat Trumps strategische fouten een waarschuwing moeten zijn: Europa moet samen sterker en verstandiger opereren — iets waar de meerderheid van de Europeanen volgens peilingen om vraagt.