De ingewikkelde strijd van UEFA tegen FIFA: 'Moraliserend vingertje werkt niet'

In dit artikel:

De verhouding tussen de UEFA en FIFA is deze zomer geëscaleerd door het controversiële aandelenplan rond het WK van FIFA-voorzitter Gianni Infantino. De Europese voetbalbond beschuldigde hem ervan het voetbal te willen verkopen, dreigde met boycots en kondigde juridische stappen aan. Die boycotdreiging is inmiddels ingetrokken, maar het vertrouwen in Infantino is volgens de UEFA verdwenen. Vicevoorzitter Laura McAllister spreekt van een existentiële crisis en pleit voor meer transparantie, democratie en hervormingen binnen de FIFA.

De UEFA wil zich als hoeder van het voetbal profileren, maar beseft dat een Europese aanval weinig kans van slagen heeft zonder steun uit andere werelddelen. Na lobbywerk kreeg de bond steun van de CONCACAF en de Aziatische AFC. Ook de KNVB benadrukt dat een wereldwijde dialoog noodzakelijk is. Volgens voormalige KNVB-directeuren Bert van Oostveen en Harry Been ligt Europa politiek gevoelig omdat het de rijkste voetbalregio is. Vooral kleinere Europese bonden, die sterk profiteren van gelijke FIFA-uitkeringen, zullen niet vanzelf met de UEFA meegaan.

Infantino probeert de UEFA ondertussen neer te zetten als tegenstander van groei in armere voetballanden. De strijd is extra ingewikkeld doordat veel bestuurders functies bij zowel de FIFA als de UEFA combineren, waardoor de discussie ook het eigen bestuursmodel raakt. De UEFA heeft bovendien zelf kritiek gekregen op onder meer de overvolle kalender en haar vroegere gebrek aan termijnen en leeftijdsgrenzen voor bestuurders. Volgens Van Oostveen heeft de bond de afgelopen vijftien jaar wel stappen gezet naar beter bestuur.

De UEFA zegt daarom niet foutloos te zijn en wil ook zelfkritiek tonen. McAllister benadrukt dat bestuurders tijdelijk zijn en dat spelers en fans meer zeggenschap moeten krijgen. De strijd met Infantino draait daarmee niet alleen om één voorzitter, maar ook om de vraag hoe het internationale voetbal bestuurd moet worden.