De hypocrisie van de VVD: Eerst burgers overvallen met asielzoekers, dan laffe excuses maken terwijl de waterkanonnen spuiten
In dit artikel:
VVD-burgemeester Mark Verheijen van Wijdemeren heeft in een videoboodschap zijn excuses aangeboden voor de manier waarop de gemeente recent heeft besloten een deels leegstaand gemeentehuis in Loosdrecht tijdelijk als asielnoodopvang te gebruiken. De beslissing, die volgens inwoners snel en zonder voldoende inspraak is genomen, leidde de afgelopen dagen tot veel verontwaardiging in het dorp. Het opvangadres biedt plaats aan zeventig asielzoekers; Verheijen zei dat die opvang “zal doorgaan” maar dat deze uiterlijk 1 november is afgerond en het pand daarna voor andere doeleinden zal worden gebruikt.
Tegelijk met de verontschuldigingen voerde het gemeentebestuur een strikte noodverordening in: omwonenden mogen alleen met een aantoonbaar doel in de buurt van het gemeentehuis komen en voertuigen worden gecontroleerd bij binnenkomst. Burgers die protesteerden tegen de opvang werden hardhandig aangepakt; een demonstratie werd met grof materieel, zoals een waterkanon, beëindigd en zeker vier mensen zijn aangehouden. Critici noemen de excuses een pr-stunt en stellen dat de gouverneurs de woede van de bevolking wegdrukken in plaats van serieus te luisteren.
In het artikel wordt ook aandacht besteed aan vergelijkbare lokale tegenstand elders: in Rhenen zou een plan bestaan om 200 vooral alleenstaande mannen langs een onverlichte bosweg te huisvesten, en er worden oproepen gedaan om tegen opvanglocaties in Elst en andere plaatsen te tekenen. De tekst suggereert dat lokale bewoners vrezen dat asielzoekers voorrang krijgen op sociale huurwoningen en dat gemeenten verantwoordelijkheden van het nationale asielbeleid afvangen.
Kort samengevat: een snelle, weinig transparante besluitvorming over een noodopvang in Loosdrecht leidde tot grote onrust; de burgemeester bood excuus aan voor de communicatie maar handhaafde de opvang, terwijl strenge ordehandhaving en arrestaties protesten verder aanwakkeren. Het debat rond opvanglocaties en lokale zeggenschap blijft hiermee scherp.