De gruwelijke realiteit van onze jeugdzorg: Kinderen in Stadskanaal gemarteld terwijl Veilig Thuis maandenlang weigert in te grijpen

In dit artikel:

Scholen trekken massaal aan de bel over vermoedens van kindermishandeling, maar het meldpunt Veilig Thuis zou die signalen niet op tijd oppakken. In 2025 kwamen vanuit het onderwijs 6.290 meldingen binnen bij Veilig Thuis — bijna 36% meer dan drie jaar eerder — terwijl de organisatie vaak de wettelijk voorgeschreven termijn van vijf dagen om een melding te beoordelen overschrijdt. Volgens Danny Teniç, directeur van het Landelijk Netwerk Veilig Thuis, betekent de stijging dat scholen hen "vaker weten te vinden", maar hij erkent ook dat termijnen worden overschreden en dat meldingen bij nieuwe informatie opnieuw worden gewogen.

De gevolgen van trage of gebrekkige opvolging kregen recent een schrijnend gezicht in Stadskanaal: een zesjarig meisje en een zevenjarige jongen werden daar ernstig mishandeld, ondanks dat de school eerder al signalen had doorgegeven. Jeugdrechtjurist Mariëlle Bruning wijst erop dat meldingen door scholen geen loos alarm zijn — "een school meldt niet zomaar, alleen als dat echt nodig is" — en benadrukt dat wanneer een kind zich uitspreekt, dat directe actie zou moeten uitlokken.

Het artikel koppelt deze kritiek aan bredere politieke verontwaardiging: de auteur noemt het wanbeleid van de overheid, verwijst naar grote klimaatuitgaven en asielopvang en promoot petitie-acties tegen een azc bij Elst/Rhenen. De teneur is dat procedures, bureaucratie en terughoudendheid bij ingrijpen de bescherming van de meest kwetsbare kinderen ondermijnen en dat het jeugdzorgsysteem ingrijpend hervormd moet worden zodat acute signalen sneller en zwaarder worden opgevolgd.