De grote zelfmoord van onze economie: VVD en D66 offeren uw welvaart op tijdens 'woke' klimaattop in Colombia
In dit artikel:
Nederland staat in Santa Marta (Colombia) aan het hoofd van een door Nederland geïnitieerde 'coalition of the willing' van ruim vijftig landen die sneller willen afbouwen naar olie, kolen en gas. Volgens het bericht werd het initiatief door VVD-minister Sophie Hermans doorgezet; klimaatspecialist Stientje van Veldhoven (D66) hoopt dat de top een duidelijk signaal afgeeft over ambitie richting een fossielvrije toekomst.
De krant levert felle kritiek op die keuze. De kernpunten van die kritiek: de conferentie sluit grote energieproducenten zoals China, Rusland en Saoedi-Arabië uit, terwijl juist die landen wereldwijd het grootste aandeel in productie en uitstoot hebben. Ook zouden lobbyisten van fossiele bedrijven niet welkom zijn – een beslissing van het ministerie van Economische Zaken en Klimaat – terwijl juist praktische kennis over de brandstofketen en de industrie volgens de critici onmisbaar is. In plaats daarvan zijn er naar verluidt duizenden vertegenwoordigers van ngo’s, activisten en wetenschappers aanwezig, wat volgens de auteur een eenzijdig, ideologisch karakter geeft aan de bijeenkomst.
Het artikel waarschuwt dat dit beleid samenvalt met een kwetsbare mondiale en Europese energiemarkt (onder meer door de oorlog in het Midden-Oosten) en dat versnelde afbouw van binnenlandse fossiele capaciteit de Nederlandse energiezekerheid en concurrentiekracht kan schaden. Als tegenvoorbeeld wordt genoemd dat landen als China en India juist blijven investeren in kolencentrales, waardoor Nederland volgens de auteur zijn eigen industrie en welvaart op het spel zet voor een politiek signaal dat door de grote spelers genegeerd wordt. Hoogleraar Joyeeta Gupta wordt aangehaald met de stelling dat landen zonder olie andere oplossingen zullen moeten zoeken; critici zien het Nederlandse traject echter als overdreven afhankelijk van zon- en windenergie en daardoor onbetrouwbaar en kostbaar.
De teneur van het stuk is sterk normatief: de actie wordt bestempeld als ‘economische zelfmoord’ en ‘klimaatwoke’, en lezers worden opgeroepen zich te verzetten en zich te abonneren op zogenaamde onafhankelijke media die dit beleid moeten tegenhouden.
Kort toegevoegd kader: internationale coalities van 'willende' landen zijn bedoeld om gezamenlijke ambitie en voorbeelden te tonen, maar missen doorgaans slagkracht wanneer grote emissielanden niet deelnemen. Tegelijk is het afschermen van lobbyinvloed een bewuste keuze in veel klimaatateliers, al leidt dat onvermijdelijk tot discussie over praktische uitvoerbaarheid en energiezekerheid.