De groepsapp bestaat 15 jaar: 'Al dat gecommandeer van die hockeymoeder trok ik voor geen meter'

In dit artikel:

Journalist Sabine Leenhouts blikt terug op vijftien jaar groepsapps en beschrijft haar langlopende haat-liefdeverhouding met dit digitale communicatiekanaal. Sinds ongeveer 2011 zijn groepschats vaste prik in haar gezin en sociale kringen: ze belanden in klassen-, sport- en familiegroepen en fungeren zowel als handige herinneringsbron als bron van ergernis.

Wat haar frustreert: het gebrek aan focus in groepgesprekken, eindeloze zijsprongetjes (vakantiefoto’s, losse reacties) en mensen die elkaar publiekelijk sneren of privézaken in de groep bespreken. Ze noemt concrete voorbeelden: een strenge “hockeymoeder” die ritten, fruit en fluittaken autoritair regelde, het ongewenst toevoegen van nieuwe leden die alles moeten teruglezen, en de plaag van voicememo’s en notificatiegeluiden die niet gedempt worden. Ook de discussie rond leesbevestigingen (de “blauwe vinkjes”) leidt tot irritatie: wie ze uitzet reageert onregelmatig, waardoor anderen vaak moeten bellen om zeker te weten of berichten zijn gezien.

Tegelijk erkent Leenhouts de meerwaarde van groepsapps: tijdens de corona-lockdowns hielden ze collega’s verbonden, en ze helpen bij gezamenlijke planning en het herinneren van belangrijke data. Haar familiegroep noemt ze een digitaal tijdsdocument: foto’s, mijlpalen, relatiewisselingen en zelfs oma’s onhandige emoji-gebruik maken de geschiedenis van het gezin zichtbaar en vaak komisch. Ze beschrijft hoe kinderen, partners en opa’s in de loop der jaren in- en uitstappen, waardoor de groep verandert met het leven mee.

Uit haar verhaal vloeien concrete etiquetteadviezen: app niet te laat, beantwoord binnen redelijke tijd, bundel je bericht in één keer in plaats van losse fragmenten, houd berichten functioneel, vermijd privégesprekken in de groepschat en gebruik emoji’s met mate. Ook raadt ze aan notificatiegeluiden te dempen—iets wat zij zelf consequent doet—en waar nodig te bellen in plaats van eindeloos voicememo’s te sturen.

Kortom: groepsapps zijn onmisbaar geworden, maar leveren sociale wrijving op door ondoordacht gebruik en ongeschreven regels. Leenhouts pleit voor meer aandacht voor groepsapp-etiquette zodat de voordelen — bereikbaarheid, verbinding en het bewaren van gezamenlijke herinneringen — niet worden overschaduwd door irritatie en miscommunicatie.