De Giro is een veel mooiere grote ronde dan de Tour. 'Een beetje snobistisch vind ik het'
In dit artikel:
De Giro d’Italia is van start gegaan — dit jaar met de eerste ritten in Bulgarije — en dat zet opnieuw de discussie in gang of de Ronde van Italië aantrekkelijker is dan de Tour de France. Vier betrokken stemmen geven uiteenlopende redenen waarom liefhebbers voor de Giro kiezen of juist de Tour prefereren.
Jeroen Vanbelleghem (Eurosport-commentator) noemt een persoonlijke band met Italië en wijst op het parcours: in regio’s als de Marche kun je korte, steile klimmetjes en pittoreske routes tekenen die in Frankrijk minder vaak voorkomen. Die variatie en het vaak minder gecontroleerde koersverloop maken de Giro onvoorspelbaarder en spannender, stelt hij, al erkent hij meteen dat de Tour de France meer topnamen lokt en daarom meer aandacht krijgt.
Schrijfster Lidewey van Noord benadrukt de theatrale kant van de Giro: het landschap, de taal en vooral de tifosi maken de wielerronde tot een belevenis. Zij vindt dat de passie van Italiaanse fans en het spektakel — denk aan bijzondere slotmomenten zoals vorig jaar — de Giro een eigen charme geven. Ook volgens haar zijn de etappes opener, waardoor andere renners dan de absolute supersterren kansen krijgen en de sfeer ontspannen overkomt.
Ex-prof Gert Jakobs deelt nostalgische herinneringen aan gekte langs de kant en de mooie televisiebeelden, maar als coureur koesterde hij vooral de Tour. Voor hem is de Franse ronde het hoogst haalbare: veel grotere publiciteit, een veel hoger tempo en zwaardere intensiteit — redenen waarom renners naar de Tour willen.
Willem Sipkema, hoofdredacteur van Wieler Revue, is kritischer over het romantiseren van de Giro. Hij vindt het argument van meer charme vaak een snobistisch onderbuikgevoel en wijst op organisatorische tekortkomingen in Italië en op het feit dat in de Giro vaker renners van kleinere teams op de voorgrond treden; volgens hem is de Tour kwalitatief superieur.
Kortom: de Giro wordt gewaardeerd om sfeer, landschap en verrassende koersbeelden; de Tour blijft voor velen het ultieme podium vanwege prestige, snelheid en de allerbeste startvelden. Beide rondes vervullen zo een verschillende rol binnen de wielersport — de Giro als romantische, onvoorspelbare theaterproductie; de Tour als maatstaf voor wie de beste coureur is.