De geniale sneer van Henk Vermeer: Rob Jetten is de pyromaan die de brandweerman probeert te spelen
In dit artikel:
BBB-Kamerlid Henk Vermeer liet zich op X fel uit over de onderhandelingen die D66, VVD en CDA achter gesloten deuren in het Catshuis voeren om een minderheidskabinet te vormen. Volgens Vermeer is het grotesk dat juist die partijen — die onder opeenvolgende kabinetten, inclusief de gevallen kabinetten van Rutte en Schoof, volgens hem veel problemen hebben veroorzaakt — zich nu als redder presenteren. Hij wijst vooral op kwesties als het toeslagenschandaal, de asielcrisis en de schade voor de agrarische sector en noemt het gedrag van het middenblok hypocriet: aftreden bij falen, maar na de verkiezingen weer samen aan tafel.
De kritiek speelt zich af in de nasleep van de Tweede Kamerverkiezingen van 29 oktober 2025, waarin D66 en PVV evenveel zetels haalden (26). Vermeer en de auteur van het stuk vinden het onbegrijpelijk dat de PVV opnieuw buiten de formatie wordt gehouden terwijl een minderheidskabinet gesteund zou moeten worden door partijen als JA21 — wat volgens hen de wil van miljoenen kiezers negeert. Rob Jetten wordt in het stuk als premier-in-de-wachtkamer neergezet; er wordt voorspeld dat zijn minderheidskabinet zal leiden tot meer bureaucratie, regeldruk en weinig begrip voor de 'hardwerkende burger'.
Het betoog is sterk partijdig en bevat ook een oproep tot actie: de publicatie roept lezers op de ‘onafhankelijke pers’ en conservatieve of rechtse politiek financieel te steunen (met concrete betaalgegevens genoemd) en prijst partijen die volgens de auteur consequent rechtere lijnen trekken, zoals Forum voor Democratie. Daarnaast wordt Lidewij de Vos gepresenteerd als nieuwe oppositiestem die het kartel moet bestrijden.
Kort gezegd stelt het stuk dat de formatie van een middenblok-minoriteitskabinet een voortzetting is van eerder beleid dat volgens de schrijver Nederland schade heeft berokkend, en dat verzet en steun voor meer rechtse partijen het antwoord moeten zijn. De tekst mengt politieke analyse met directe politieke propaganda en oproepen tot donatie; de beweringen weerspiegelen het standpunt van de auteur en van Vermeer, niet noodzakelijkerwijs een neutrale weergave van feiten rondom de formatie.