De Frederik Hendrikstraat kreeg in 1901 een badhuis speciaal voor schoolkinderen

In dit artikel:

Tot ver in de twintigste eeuw hadden veel Amsterdamse woningen geen eigen bad- of doucheruimte. Bewoners gingen daarom doorgaans wekelijks naar een gemeentelijk badhuis. De gemeente stimuleerde ook hygiëne op scholen: vanaf 1891 konden leerlingen van drie openbare scholen in arme wijken daar gratis wekelijks douchen. De benodigde zeep, handdoeken en sponzen werden verstrekt.

Omdat de schooldouches succesvol waren, besloot de gemeenteraad in 1898 onderzoek te doen naar een afzonderlijk badhuis voor schoolkinderen. Een jaar later werd aan de Frederik Hendrikstraat grond beschikbaar gesteld voor een gebouw met veertig douches. Het badhuis, ontworpen door architect Hendrik Leguyt, opende in 1901. Volgens de ontwerpplannen konden er na enige oefening 120 tot 160 kinderen per uur terecht.

Een gemeentelijke regel uit 1933 verplichtte bovendien een bad- of doucheruimte in elke nieuwbouwwoning, maar oudere huizen bleven vaak zonder voorziening. In het schoolkinderbad verliep het gebruik strak georganiseerd, met vaste groepen en duidelijke instructies bij het omkleden. Rond 1970 werd er voor het laatst gedoucht. Het voormalige badhuis is tegenwoordig een gemeentelijk monument.