De favoriete bomen van Paroollezers: 'Deze boom zorgt voor een beetje Parijs in Amsterdam'

In dit artikel:

Na het afscheid van Hans Kaljee (66) — 35 jaar bomenconsulent van Amsterdam — vroeg Het Parool welke bomen zijn favorieten waren. Lezers reageerden massaal en sturen intieme, vaak nostalgische portretten van hun eigen lievelingsbomen door de stad. De bijdragen tonen hoe bomen in Amsterdam fungeren als geuren, herinneringen, schaduwplekken en vogelkijkposten.

Enkele opvallende voorbeelden:
- Een rij lindebomen tegenover het Sarphatihuis riep bij een lezer meteen troost en de geur van een belangrijke ontmoeting op.
- In het Westerpark wordt de treurwilg bij de buurtboerderij genoemd als favoriete plek in West.
- De Kaukasische vleugelnoot in de beeldentuin van het Rijksmuseum krijgt lof om haar feeërieke bloei, doorzettingsvermogen ondanks ziekte en de mogelijkheid om in haar schaduw te lezen; de boom is al circa 120 jaar oud.
- Op de Prinsengracht staat een boom die privacy en verkoeling biedt, en huisvesting is voor tal van vogels; kraaien werden er op creatieve wijze geweerd.
- Rond de Sloterplas in Nieuw-West vielen drie vleugelnoten op; via de bomenatlas bleek dat ze in 1965 zijn geplant, ongeveer even oud als een van de inzenders.
- Op IJburg waarderen bewoners vijf “overburen” die uitzicht en rust brengen, en aan de Sijsjesstraat in Noord prijst een inzender de imposante Wilhelminaboom als beschermende aanwezigheid.
- Een persoonlijke anekdote uit de jaren negentig vertelt van een Californische redwood die als piepkleine zaailing uit Californië werd meegenomen en thuis uitgroeide tot een indrukwekkende boom in Nieuw-West.
- In de Cremerbuurt beschrijft een lezer hoe één boom vanaf het balkon als jaar- en levenswijzer fungeerde: lenteknoppen, volle zomerkroon en herfstrood verbonden aan het geboortejaar van hun dochter.
- Een plataan op een binnenplaats naast Molenpad 2-6 in het centrum brengt werkende lezers over decennia samen; de boom leverde biodiversiteit en werd met zorg beschermd tegen verharding van de grond.

Samen illustreren de reacties dat bomen in Amsterdam meer zijn dan stadsmeubilair: ze geven stadsgeluiden en -geuren context, bieden schaduw en privacy, ondersteunen vogels en insecten, en vormen persoonlijke markeringen van levensgebeurtenissen. Veel inzenders benadrukken de emotionele waarde — bomen als stille getuigen van dagelijkse en bijzondere momenten — en waarderen de zorg van hoveniers en buurtbewoners om deze levende erfstukken in stand te houden.